ECOSOC Civil Society Forum on the Global Food Crisis
Presentation by Vicente García-Delgado, CIVICUS’ Main Representative at the UN


I very much appreciate the opportunity to share with you a few reflections on the Global Food Crisis and its implications for global peace and security.

To John Holmes, UN Under Secretary General for Humanitarian Affairs, the recent statement by food envoy Jean Ziegler to the effect that the current hunger crisis amounts to a “silent mass murder” is unnecessarily alarmist and “a little over the top”; but to those mothers and fathers who can no longer feed their children, let alone themselves, Mr Ziegler’s message may not sound so far-off. If you were watching your neighbours die around you because of hunger in a world awash with plenty, what would you call that situation?

These unfortunate people, who are being denied their most basic human right, the right to life, are not alone. Citizens of good will around the globe share the same sense of extreme urgency. Many of them will prefer to call a spade a spade, alarmist or not. FAO, UNICEF and other humanitarian agencies, Faith-based organizations, and the NGO community at large may be sympathetic to such “alarmist” warnings as well. According to recent estimates, 800 million people are now at risk of starvation; 100 million have joined the ranks of the extremely poor in just the last few months, and development in poor countries has been set back by 7 years. Thousands of children, the elderly and infirm will die of starvation and malnutrition during the run of this Forum. If alarm bells do not go off in these circumstances, something is terribly, terribly wrong.

Is it all that surprising then that riots are sprouting everywhere, placing weak governments at risk, and that social upheavals are affecting the security of nations?

I will not list here the many examples of violence registered on account of the hunger crisis. The inflow of reports by the civil society and even the mainstream media is overwhelming. Riots have already taken place in some 40 countries, some of them deadly. Some of these countries are of high geopolitical significance. A silent, and not so silent, “rolling tsunami” of social unrest is underway as we speak. Hungry people are desperate people capable of taking desperate actions. This tsunami is rapidly enveloping the global South, and it won’t take much longer before it knocks at the door of the global North. Even within the rich countries, increasingly large portions of the population are having real problems bringing food the table and paying for other basic necessities.

Many governments are increasingly nervous. They are starting to sense troubling signs of potential conflicts over scarce food and water resources both internally and with their neighbours.

Northern governments are taking notice: the hunger crisis has rapidly risen to the top of the international agenda. In April last year, the UK called a UN Security Council meeting to discuss the security implications of climate change. The UN, the EU, the G8, other intergovernmental bodies and agencies, including the FAO, the World Bank, the IMF, the WTO and others are scrambling to deal with this new crisis and find solutions before it is too late. And they do indeed seem alarmed, any attempts at soothing their disquiet notwithstanding.

Paraphrasing UN Secretary-General Ban Ki-moon, climate change has the potential to generate wars and represents one of the biggest threats to Humanity.

Now the hunger crisis, a human rights violation of planetary proportions, has suddenly thrown the governments of the world against the ropes, having raised the ugly head of an impending peace and security crisis.

Before the global hunger crisis had reached current proportions, the implications of climate change on peace and security were discussed in late December at a conference organised by the Institute for Environmental Security, entitled “From Bali to Poznan – New Issues, New Challenges.” During the conference segment on the security implications of climate change, the speakers noted that current approaches toward the links between security and climate change have remained by-and-large beholden to a “national security” mentality by “sovereign states,” and wondered how the international community, collectively, may shape their involvement in the broader global competition between the haves and the have-nots, increase stability and decrease stress factors. They lamented the fact that there are currently no collaborative efforts to rectify this situation, and pointed out the need for security cooperation and the political will necessary to apply the resources to achieve it.

Thus, new instruments and mechanisms for collaborative action must be collectively pursued with the celerity the situation, now so dramatically aggravated by the hunger crisis, requires. As one of the presenters put it, Even though climate change may pose “hard security” threats, the policy response answer cannot be centered around “hard security instruments” alone.

This is the most important point of my message here today: the peace and security challenges that the huger crisis and climate change present must be understood as global challenges calling for global solutions that address adequately the concerns of all nations and all peoples. Governments must not fall prey to the temptation to seek unilateral solutions based on defensive or militaristic non-solutions. It would be extremely dangerous to look at the current crisis strictly from a national perspective. A knee-jerk resort to a “fortress America” or a “fortress Europe” type mentality would only exacerbate the risks of social and political chaos and will not work.

What is most needed, then, is a broad agenda for cooperative responses to the security challenges of climate change; a global agenda focused on ways to minimise the risks of internal, regional and international conflicts, including immediate steps by developed countries to mitigate global green-house gas emissions to sustainable levels; assisting developing countries in their efforts to adapt to the unavoidable impacts of climate change; identifying security threats at local-to-global levels; reinforcing disaster prevention capacity, and exercising reconstruction efforts to prevent future vulnerabilities.

* * *

Feeding the hungry is obviously the most immediate challenge right now, but achieving the full implementation of the Millennium Development Goals (MDGs) is a close second. There has been progress in some areas, such as a decrease in extreme poverty (thanks in large part to emerging economies in China, India and Brazil), external debt cancellation and increases in child education; but in other areas, progress has been minimal, while entire regions, such as Sub-Saharan Africa are falling further behind. The general consensus is that the MDGs can be achieved by the target date of 2015 if developed countries would once and for all own-up to their part of the deal, ie, MDG Goal # 8, with the urgency and determination that the situation requires. The resources are there, and there’s simply no excuse to fail.

Implementing the MDGs is not enough either. The MDGs need to be substantially exceeded after 2015 in order to sustain the necessary level of progress which would allow for a broader level of development in poor countries, the only sure way to avoid a relapse into the current conditions.

Beyond that, starting immediately, development both in the rich North and the poor South must be sustainable. The current unregulated economic system and the out-of-control market globalization on which it is based must be transformed in order to substantially reduce the divisions between rich and poor both among nations as within nations, and to stop the further ravaging of our eco-systems and our biosphere.

Climate change is not a fortuitous act, but the result of 250 years of industrialization in the global North which first ignored, and then dismissed the ecological costs inherent to industrial production and consumption based on fossil fuels. Most of the global South has up to now contributed little, if anything, to climate change; their populations have not by-and-large benefited from market globalization, and they lack the resources and are least prepared to adapt to climate impacts.

And yet, poor communities and nations are already bearing the brunt of climate change. Rich countries have the resources to implement costly engineering projects, such as sea walls, to adapt to current and future climate impacts while millions in poor countries are left to swim or drown on their own. Looking the other way at this stage would amount to moral turpitude and would reflect an extremely dangerous lack of political foresight. Rich countries have an ethical, and indeed a legal obligation to assist poor countries adapt to climate change under Article 4 of the UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC).

Furthermore, climate change mitigation and adaptation must be implemented in a coherent manner, integrating the various strategies in national development plans. There can be no progress in climate change mitigation without progress in sustainable development, including the eradication of wasteful, energy-intensive patterns of production and consumption in the global North (and now China and India!), a substantial increase in the quantity and quality of Official Development Assistance (ODA) to reach 0.7% GNI (first promised more than 30 years ago!) and additional assistance on climate change adaptation for developing countries, including financial assistance, clean technology transfers, support for sustainable agriculture, and investments in infrastructure to avoid future vulnerabilities.

Fair trade, including the successful completion of the WTO’s Doha (Development) Round to help the poor, including through, among other things, the immediate dismantling of agricultural subsidies and other distorting trade barriers, and promoting sustainable agriculture, is another essential element of sustainable development, as is the cancellation of unsustainable debt, odious or not, of developing and middle-income countries. External debt is deemed unsustainable if it compromises the achievement of the MDGs and the further sustainable development of developing and middle-income countries.

Finally, the process of ODA, debt cancellation and fair trade must be carried out in a transparent, democratic, participatory and accountable manner, with the full and meaningful participation of civil society.

Beyond that, our institutions of global governance must move from strictly intergovernmental organizations toward more supra-national type institutions, starting right here at the UN. CIVICUS would welcome the start of discussions at the General Assembly on the creation of a UN Parliamentary Assembly, as has been called over time by various civil society coalitions, most recently by the World Federation of UN Associations, the Campaign for a UN Parliamentary Assembly and others.

The slow response so far on climate change, the neglect in developing sustainable agriculture, the rush to biofuels, the high cost of oil, a weak US dollar, commodities futures speculation, increased food demand in emerging economies, changes in diet in China and India… these and other factors have all combined to produce a “perfect storm” ahead of all calculations.

Civil Society has been calling for action for decades now, and there is certainly the temptation to cry out “We told you so!” Years of foot-dragging, unkempt promises, endless negotiations, a slow response to climate change, and the refusal to harness market globalization, these are the some of the principal reasons which have brought us to the sorry predicament we find ourselves at the beginning of the 21st Century.

The point is that unregulated Market forces should never have been allowed to dictate social policy; now market globalization has finally shown its failings in the full light of day, and the risks of mass starvation, climate change, and global political instability are straining the moral power and legitimacy of liberal democracies. Are we going to wait until it is too late? How much can Democracy stand?

* * *
CIVICUS’ outgoing Secretary-General, Kumi Naidoo has repeatedly called for civil society to be heard. There are several key opportunities coming up at which CIVICUS hopes and expects civil society to be heard on these issues. The Global Call to Action against Poverty will be working with partners to encourage a worldwide response.
Coming up first is the special meeting of the FAO from 3-5 June in Rome at which UN Secretary-General Ban Ki-moon will be joined by several world leaders including French premier Nicolas Sarkozy and Brazilian President Ignacio Lula da Silva . In conjunction with this meeting, people all over the world are expected to mobilise, sign petitions, take e-actions, talk to the press and call for immediate and long-term solutions to the food crisis. They will make sure that people living with the reality of the food crisis are given a voice in Rome (visit www.whiteband.org for details).
Just over a month later comes the second big opportunity, the G8 Summit in Japan. Not only will the food crisis still be top of the agenda along with climate change at the meeting in Hokkaido, but civil society plans to be heard when they present a global petition (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
And then the logical place to take this growing movement forward will be in the run-up to the September High Level Meeting called by the UN Secretary General at the UN on 25 September. An MDG Call to Action that has already got the support of over 30 countries across the world will help in keeping our eyes firmly on the goal. The 43 million people who Stood Up for the MDGs (www.standagainstpoverty.org) on 17 October last year and the hundreds of millions of people living in extreme poverty will expect nothing less.
* * *
The world is between a rock and a hard place, and the current economic crisis in the US and other countries is making our global challenges even more difficult to tackle.

Yet, all is not lost, except of course for those already succumbing to hunger and malnutrition. If we gather the much needed political will and act calmly, without resorting to defensive or militaristic ways, but with the urgency and determination our own survival requires; if we approach the current dangers as opportunities for a more just, equitable and compassionate world, together we can still do it.

Thank you.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS at the UN
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
16 May 2008

Forum civil de société d'ECOSOC sur la crise de nourriture globale
Automatically translated into French thanks to WorldLingo


Forum civil de société d'ECOSOC sur la présentation globale de crise
de nourriture par Vicente García-Delgado, représentant principal de CIVICUS' à l'ONU


j'apprécie beaucoup l'occasion de partager avec toi quelques réflexions sur la crise de nourriture globale et ses implications pour la paix et la sécurité globales.

À John Holmes, l'ONU sous le sécrétaire général pour des affaires humanitaires, le rapport récent du délégué Jean Ziegler de nourriture de sorte que la crise courante de faim s'élève à l'« meurtre de masse silencieux » est inutilement alarmiste et « au-dessus du dessus » ; mais à ces mères et pères qui peuvent plus n'alimenter leurs enfants, encore moins elles-mêmes, message de M. Ziegler's ne peut pas retentir si éloigné. Si vous observiez vos voisins mourez-vous autour de toi en raison de la faim dans un monde inondé de l'abondance, qu'appelleriez-vous cette situation ?

Ces personnes malheureuses, qui sont niées leur droit de l'homme plus fondamental, la droite à la vie, ne sont pas seules. Les citoyens de la bonne volonté autour du globe partagent le même sens de l'urgence extrême. Bon nombre d'entre eux préféreront appeler une cosse une cosse, alarmiste ou pas. La FAO, l'UNICEF et d'autres agences humanitaires, Foi-a basé des organismes, et la communauté d'O.N.G. dans son ensemble peut être bien disposée à de tels avertissements « alarmistes » aussi bien. Selon des évaluations récentes, 800 millions de personnes sont maintenant en danger de famine ; 100 millions ont joint les grades extrêmement du pauvre en juste les derniers mois, et le développement dans les pays pauvres a été ralenti par 7 ans. Milliers des enfants, de la vieille et infirme matrice de volonté de la famine et de la malnutrition pendant la course de ce forum. Si les cloches d'alarme n'entrent pas au loin dans ces circonstances, quelque chose est terriblement, terriblement mal.

Est-il tout qui étonnant alors que les émeutes poussent partout, plaçant des gouvernements faibles en danger, et que les bouleversements sociaux affectent la sécurité des nations ?

Je n'énumérerai pas ici les nombreux exemples de la violence enregistrés à cause de la crise de faim. L'apport des rapports par la société civile et même les médias traditionnels accable. Les émeutes ont déjà eu lieu dans environ 40 pays, certains d'entre eux mortels. Certains de ces pays sont d'importance géopolitique élevée. Un silencieux, et pas aussi un silencieux, « tsunami de roulement » du malaise social est en cours pendant que nous parlons. Les personnes affamées sont les personnes désespérées capables de prendre des mesures désespérées. Ce tsunami enveloppe rapidement les sud globaux, et cela ne prendra pas beaucoup plus longtemps avant qu'il frappe à la porte du nord global. Même dans les pays riches, les parties de plus en plus grandes de la population ont des problèmes réels apporter à nourriture la table et payer d'autres nécessités de base.

Beaucoup de gouvernements sont de plus en plus nerveux. Ils commencent à sentir préoccuper des signes des ressources rares de nourriture et d'eau d'excédent de conflits potentiels intérieurement et avec leurs voisins.

Les gouvernements nordiques prennent la notification : la crise de faim a rapidement monté jusqu'au dessus de l'ordre du jour international. En avril l'année dernière, le R-U a convoqué une session du Conseil de sécurité de l'ONU pour discuter les implications de sécurité du changement de climat. L'ONU, l'UE, G8, d'autres corps et agences intergouvernementales, y compris la FAO, la banque mondiale, le FMI, l'OMC et d'autres brouillent pour traiter ces nouvelles solutions de crise et de trouvaille avant qu'il soit trop tard. Et ils semblent en effet alarmés, toutes les tentatives par apaiser malgré leur inquiétude.

Paraphrasant la Ki-lune de sécrétaire général Ban de l'ONU, le changement de climat a le potentiel de produire des guerres et représente une des plus grandes menaces à l'humanité.

Maintenant la crise de faim, une violation de droits de l'homme des proportions planétaires, a soudainement jeté les gouvernements du monde contre les cordes, ayant soulevé la tête laide d'une crise imminente de paix et de sécurité.

Avant que la crise globale de faim ait atteint des proportions courantes, les implications du changement de climat sur la paix et la sécurité ont été discutées en décembre à une conférence organisée par l'institut pour la sécurité environnementale, intitulé « de Bali vers Poznan - nouvelles questions, nouveaux défis. » Pendant le segment de conférence sur les implications de sécurité du changement de climat, les haut-parleurs ont noté que les attitudes de courant en ce qui concerne les liens entre la sécurité et le changement de climat ont par-et-grand redevable resté à une mentalité « de sécurité nationale » par « les états souverains, » et demandé comment la communauté internationale, collectivement, peuvent former leur participation en concurrence globale plus large entre les nantis et les pauvres, augmenter la stabilité et diminuer des facteurs d'effort. Ils ont déploré le fait qu'il n'y a actuellement aucun effort de collaboration de rectifier cette situation, et a précisé le besoin de coopération de sécurité et la volonté politique nécessaire pour appliquer les ressources pour la réaliser.

Ainsi, de nouveaux instruments et mécanismes pour l'action de collaboration doivent être collectivement poursuivis avec la célérité la situation, maintenant tellement nettement aggravée par la crise de faim, exige. Car un des présentateurs l'a mis, quoique le changement de climat puisse constituer des menaces « de sécurité dure », la réponse de réponse de politique ne peut pas seul être concentrée sur « les instruments durs de sécurité ».

C'est le point le plus important de mon message ici aujourd'hui : les défis de paix et de sécurité que le présent plus énorme de changement de crise et de climat doit être compris en tant que défis globaux réclamant les solutions globales qui adressent en juste proportion les soucis de toutes les nations et de tous les peuples. Les gouvernements ne doivent pas tomber proie à la tentation de chercher les solutions unilatérales basées sur les non-solutions défensives ou militaristic. Il serait extrêmement dangereux de regarder la crise courante strictement d'une perspective nationale. Une ressource de réflexe patellaire à l'« forteresse Amérique » ou un type mentalité « de l'Europe de forteresse » aggraverait seulement les risques du chaos social et politique et ne fonctionnera pas.

Ce qui est le plus nécessaire, puis, est un large ordre du jour pour des réponses coopératives aux défis de sécurité du changement de climat ; un ordre du jour global s'est concentré sur des manières de réduire au minimum les risques des conflits internes, régionaux et internationaux, y compris des étapes immédiates par les pays développés pour atténuer les émissions de gaz globales de serre chaude aux niveaux soutenables ; aidant les pays en voie de développement dans leurs efforts de s'adapter aux impacts inévitables du climat changent ; identification des menaces de sécurité aux niveaux local-à-globaux ; renforçant la capacité d'empêchement de désastre, et exercer des efforts de reconstruction d'empêcher de futures vulnérabilités.

* * *

L'alimentation de l'affamé est évidemment le défi le plus immédiat en ce moment, mais la réalisation de la pleine exécution des buts de développement de millénium (MDGs) est une deuxième étroit. Il y a eu de progrès dans quelques secteurs, tels qu'une diminution de la pauvreté extrême (mercis dans la grande partie aux économies naissantes en Chine, en Inde et au Brésil), de l'annulation de dette et des augmentations externes de l'éducation d'enfant ; mais dans d'autres secteurs, le progrès a été minimal, alors que les régions entières, telles que l'Afrique sous-saharien tombent plus loin derrière. Le consensus général est que le MDGs peut être réalisé d'ici la date de cible de 2015 si les pays développés une fois pour toutes propre-vers le haut à leur partie de l'affaire, IE, le but de MDG # 8, avec l'urgence et la détermination que la situation exige. Les ressources sont là, et il n'y a simplement aucune excuse à échouer.

Mettre en application le MDGs n'est pas assez non plus. La nécessité de MDGs d'être sensiblement excédé après 2015 afin de soutenir le niveau nécessaire du progrès qui tiendrait compte d'un plus large niveau du développement dans les pays pauvres, la seule manière sûre d'éviter une rechute dans les conditions courantes.

Au delà de cela, commencer immédiatement, du développement dans le nord riche et les sud pauvres doit être soutenable. Le système économique non réglé courant et la dehors-de-commande lancent la globalisation sur le marché sur laquelle elle est basée doit être transformée afin de réduire sensiblement les divisions entre riche et les pauvres tous les deux parmi des nations comme dans des nations, et arrêter ravager supplémentaire de nos écosystèmes et de notre biosphère.

Le changement de climat n'est pas un acte fortuit, mais le résultat de 250 ans d'industrialisation dans le nord global qui a ignoré la première fois, et a puis écarté les coûts écologiques inhérents à la production industrielle et à la consommation basées sur des combustibles fossiles. La majeure partie des sud globaux jusqu'ici a contribué peu, en tous cas, au changement de climat ; leurs populations ont pas par-et-grand bénéficié de la globalisation du marché, et elles manquent des ressources et moins sont disposées à s'adapter aux impacts de climat.

Mais, les communautés et des nations pauvres soutiennent déjà le choc du changement de climat. Les pays riches ont les ressources pour mettre en application des projets coûteux de technologie, tels que des digues, à adapter aux impacts actuels et futurs de climat tandis que des millions dans les pays pauvres sont laissés au bain ou pour noyer sur leurs propres. Regarder l'autre manière à ce stade s'élèverait au turpitude moral et refléterait un manque extrêmement dangereux de prévoyance politique. Les pays riches ont un moral, et en effet une obligation légale d'aider les pays pauvres s'adapte au changement de climat en vertu de l'article 4 de la convention-cadre de l'ONU sur le changement de climat (UNFCCC).

En outre, la réduction de changement de climat et l'adaptation doivent être mises en application d'une façon logique, intégrant les diverses stratégies dans des programmes de développement nationaux. Il ne peut y avoir aucun progrès dans la réduction de changement de climat sans progrès dans le développement soutenable, y compris l'extirpation des modèles inutiles et grands consommateurs d'énergie de la production et de la consommation dans le nord global (et maintenant de la Chine et de l'Inde !), une augmentation substantielle de la quantité et qualité de l'aide au développement officielle (ODA) d'atteindre 0.7% GNI (d'abord promis il y a plus de 30 ans !) et aide additionnelle sur l'adaptation de changement de climat pour les pays en voie de développement, y compris l'aide financière, les transferts de technologie propre, le soutien de l'agriculture soutenable, et les investissements en infrastructure pour éviter de futures vulnérabilités.

Le commerce juste, y compris l'accomplissement réussi de Doha de l'OMC (développement) rond pour aider les pauvres, incluant à travers, entre autres, le démantèlement immédiat des subventions agricoles et d'autres entraves au commerce d'échanges commerciaux tordantes, et favoriser l'agriculture soutenable, est un autre élément essentiel du développement soutenable, de même que l'annulation de la dette insoutenable, odieuse ou pas, de se développer et des pays moyens de revenu. La dette externe est considérée insoutenable si elle compromet l'accomplissement du MDGs et le développement soutenable ultérieur de se développer et des pays moyens de revenu.

En conclusion, le processus d'ODA, d'annulation de dette et de commerce juste doit être suivi d'une façon transparente, démocratique, participatoire et responsable, avec la pleine et signicative participation de la société civile.

Au delà de cela, nos établissements de gouvernement global doivent se déplacer des organismes strictement intergouvernementaux vers un type plus supranational établissements, commençant bien ici à l'ONU. CIVICUS ferait bon accueil au début des discussions à l'Assemblée générale sur la création d'une Assemblée parlementaire de l'ONU, comme s'est appelée l'heure finie par de diverses coalitions civiles de société, le plus récemment par la fédération du monde des associations de l'ONU, la campagne pour une Assemblée parlementaire de l'ONU et d'autres.

La réponse lente jusqu'ici sur le changement de climat, la négligence en développant l'agriculture soutenable, les précipitations aux biofuels, le coût élevé d'huile, un dollar d'USA faible, spéculation à terme des produits, a augmenté la demande de nourriture dans les économies naissantes, changements de régime en Chine et l'Inde… ceux-ci et d'autres facteurs tous ont combiné pour produire un « parfait donnent l'assaut à » en avant de tous les calculs.

La société civile avait réclamé l'action pendant des décennies maintenant, et il y a certainement la tentation de pleurer dehors « nous vous a dit ainsi ! » Les années de pied-traîner, de promesses d'unkempt, de négociations sans fin, d'une réponse lente au changement de climat, et du refus à la globalisation du marché de harnais, ceux-ci sont les certaines des principales raisons qui nous ont apportés à la situation fâcheuse désolée que nous nous trouvons au début du 21ème siècle.

Le point est qu'on devrait jamais n'avoir permis aux des forces du marché non réglées de dicter la politique sociale ; la globalisation du marché a maintenant finalement montré ses failings dans la pleine lumière du jour, et les risques de la famine de masse, du changement de climat, et de l'instabilité politique globale tendent la puissance et la légitimité morales des démocraties libérales. Allons-nous attendre jusqu'à ce qu'il soit trop tard ? Combien la démocratie peut-elle se tenir ?

* * *
Sécrétaire général sortant de CIVICUS', Kumi Naidoo a à plusieurs reprises réclamé la société civile à entendre. Il y a plusieurs occasions principales étant soulevées à quel CIVICUS espère et s'attend à ce que la société civile entende sur ces questions. L'appel global à l'action contre la pauvreté travaillera avec des associés pour encourager une réponse mondiale.
Monter d'abord est la réunion spéciale de la FAO du 3 au 5 juin à Rome auquel la Ki-lune de sécrétaire général Ban de l'ONU sera jointe par plusieurs chefs du monde comprenant ministre français Nicolas Sarkozy et Président brésilien Ignacio Lula da Silva. En même temps que cette réunion, peuplez partout dans le monde sont prévus pour mobiliser, signer des pétitions, des e-actions de prise, l'entretien à la pression et l'appel pour les solutions immédiates et à long terme à la crise de nourriture. Ils s'assureront que les gens vivant avec la réalité de la crise de nourriture sont donnés une voix à Rome (visite www.whiteband.org pour des détails).
Juste au-dessus un mois de plus tard vient la deuxième grande occasion, le sommet de G8 au Japon. Non seulement la crise de nourriture distillateur sera-t-elle dessus de l'ordre du jour avec le changement de climat lors de la réunion du Hokkaido, mais plans civils de société à entendre quand ils présentent une pétition globale (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
Et alors l'endroit logique pour prendre ce mouvement grandissant en avant sera dans le point fixe à la réunion à niveau élevé de septembre convoquée par le sécrétaire général de l'ONU à l'ONU le 25 septembre. Un appel de MDG à l'action qui a déjà l'appui de plus de 30 pays à travers le monde aidera en gardant nos yeux fermement sur le but. 43 millions de personnes qui se sont levés pour le MDGs (www.standagainstpoverty.org) le 17 octobre l'année dernière et les centaines de millions de personnes vivant dans la pauvreté extrême ne s'attendront à rien moins.
* * *
Le monde est entre une roche et un endroit dur, et la crise économique courante aux USA et d'autres pays rend nos défis globaux bien plus difficiles à aborder.

Cependant, tout n'est pas perdu, excepté naturellement pour ceux qui succombe déjà à la faim et à la malnutrition. Si nous recueillons la volonté politique si nécessaire et agissons calmement, sans recourir aux manières défensives ou militaristic, mais avec l'urgence et la détermination nos propre survie exige ; si nous approchons les dangers courants comme les occasions pour un monde plus juste, plus équitable et compatissant, ensemble nous peuvent immobile faites-le.

Merci.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS à l'ONU
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
le 16 mai 2008

Foro civil de la sociedad del Comité Económico y Social en la crisis de alimento global
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 17 May 2008 06:08:33 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=20AD09258A2C9250DCA9CE052C916975.lv1-27; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 16903
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1



Foro civil de la sociedad del Comité Económico y Social en la presentación global de la crisis
de alimento de Vicente García-Delgado, representante principal de CIVICUS' en la O.N.U


mucho aprecio la oportunidad de compartir con usted algunas reflexiones en la crisis de alimento global y sus implicaciones para la paz y la seguridad globales.

A Juan Holmes, la O.N.U debajo del secretario general para los asuntos humanitarios, la declaración reciente del enviado Jean Ziegler del alimento de manera que la crisis actual del hambre ascienda a “asesinato total silencioso” está innecesariamente alarmista y “un poco sobre la tapa”; pero a esas madres y padres que puedan alimentar no más a sus niños, aún menos ellos mismos, mensaje de Sr. Ziegler no puede sonar tan remoto. ¿Si usted mirara sus vecinos muere alrededor de usted debido a hambre en un mundo inundado con la abundancia, qué usted llamaría esa situación?

Esta gente desafortunada, que se está negando su derecho humano más básico, la derecha a la vida, no está sola. Los ciudadanos de la voluntad alrededor del globo comparten el mismo sentido de urgencia extrema. Muchos de ellos preferirán llamar una espada una espada, alarmista o no. FAO, UNICEF and other humanitarian agencies, Faith-based organizations, and the NGO community at large may be sympathetic to such “alarmist” warnings as well. Según estimaciones recientes, 800 millones de personas de ahora están a riesgo de hambre; 100 millones han ensamblado las filas del extremadamente pobre en apenas los últimos meses, y el desarrollo en países pobres se ha fijado detrás por 7 años. Millares de niños, del dado mayor y enfermizo de la voluntad del hambre y de la desnutrición durante el funcionamiento de este foro. Si las campanas del alarmar no entran apagado en estas circunstancias, algo está terrible, terrible mal.

¿Es todo el que sorprendiendo entonces que los alborotos están brotando por todas partes, poniendo gobiernos débiles a riesgo, y que las agitaciones sociales están afectando la seguridad de naciones?

No enumeraré aquí los muchos ejemplos de la violencia registrados a causa de la crisis del hambre. La afluencia de informes por la sociedad civil e incluso los medios de corriente está abrumando. Los alborotos han ocurrido ya en unos 40 países, algunos de ellos mortales. Algunos de estos países están de alta significación geopolítica. Un silencioso, y un no tan silencioso, “tsunami rodante” del malestar social está en curso mientras que hablamos. La gente hambrienta es gente desesperada capaz de tomar acciones desesperadas. Este tsunami está envolviendo rápidamente el sur global, y no durará mucho antes de que golpee en la puerta del norte global. Incluso dentro de los países ricos, las porciones cada vez más grandes de la población están teniendo problemas verdaderos el traer alimento de la tabla y el pagar otras necesidades básicas.

Muchos gobiernos son cada vez más nerviosos. Están comenzando a detectar preocupar las muestras de los recursos escasos del alimento y de agua del excedente de los conflictos potenciales internamente y con sus vecinos.

Los gobiernos norteños están tomando el aviso: la crisis del hambre se ha levantado rápidamente a la tapa de la agenda internacional. En abril el año pasado, el Reino Unido convocó una sesión del Consejo de seguridad de la O.N.U para discutir las implicaciones de la seguridad del cambio del clima. La O.N.U, el EU, los G8, otros cuerpos y agencias intergubernamentales, incluyendo la FAO, el banco mundial, el FMI, los WTO y otros están revolviendo para ocuparse de estas nuevas soluciones de la crisis y del hallazgo antes de que sea demasiado atrasado. Y se parecen de hecho alarmados, cualquier tentativa en calmar a pesar su inquietud.

Parafraseando la Ki-luna de secretario general Ban de la O.N.U, el cambio del clima tiene el potencial de generar guerras y representa una de las amenazas más grandes a la humanidad.

Ahora la crisis del hambre, una violación de los derechos humanos de proporciones planetarias, ha lanzado repentinamente los gobiernos del mundo contra las cuerdas, levantando el jefe feo de una crisis inminente de la paz y de la seguridad.

Antes de que la crisis global del hambre hubiera alcanzado proporciones actuales, las implicaciones del cambio del clima en paz y seguridad fueron discutidas en último diciembre en una conferencia organizada por el instituto para la seguridad ambiental, dado derecho “de Bali a Poznán - nuevas ediciones, nuevos desafíos.” Durante el segmento de la conferencia en las implicaciones de la seguridad del cambio del clima, los altavoces observaron que los acercamientos de la corriente hacia los acoplamientos entre la seguridad y el cambio del clima han seguido siendo por-y-grandes beholden a una mentalidad de la “seguridad nacional” por los “estados soberanos,” y se preguntaban cómo la comunidad internacional, pueden formar colectivamente su implicación en la competición global más amplia entre los ricos y los pobres, aumentar estabilidad y disminuir factores de la tensión. Lamentaron del hecho de que no hay actualmente esfuerzos de colaboración de rectificar esta situación, y precisó la necesidad de la cooperación de la seguridad y la voluntad política necesaria para aplicar los recursos para alcanzarla.

Thus, new instruments and mechanisms for collaborative action must be collectively pursued with the celerity the situation, now so dramatically aggravated by the hunger crisis, requires. Pues uno de los presentadores lo puso, aun cuando el cambio del clima puede plantear amenazas de la “seguridad dura”, la respuesta de la respuesta de la política no se puede centrar alrededor de los “instrumentos duros de la seguridad” solamente.

Éste es el punto más importante de mi mensaje aquí hoy: los desafíos de la paz y de la seguridad que el presente más enorme del cambio de la crisis y del clima se debe entender como desafíos globales que llaman para las soluciones globales que tratan adecuadamente las preocupaciones de todas las naciones y de toda la gente. Los gobiernos no deben bajar presa a la tentación de buscar las soluciones unilaterales basadas en no-soluciones defensivas o militaristic. Sería extremadamente peligroso mirar la crisis actual terminantemente de una perspectiva nacional. Un recurso knee-jerk a “fortaleza América” o “un tipo mentalidad de Europa de la fortaleza” exacerbaría solamente los riesgos del caos social y político y no trabajará.

Cuál es el más necesario, después, es una amplia agenda para las respuestas cooperativas a los desafíos de la seguridad del cambio del clima; una agenda global se centró en maneras de reducir al mínimo los riesgos de conflictos internos, regionales e internacionales, incluyendo pasos inmediatos por los países desarrollados para atenuar emisiones de gas globales del invernadero a los niveles sostenibles; asistiendo los países en vías de desarrollo en sus esfuerzos de adaptarse a los impactos inevitables del clima cambian; identificar amenazas de la seguridad en los niveles local-a-globales; reforzando capacidad de la prevención del desastre, y ejercitar esfuerzos de la reconstrucción de prevenir las vulnerabilidades futuras.

* * *

La alimentación del hambriento es obviamente el desafío más inmediato ahora, pero la realización de la puesta en práctica completa de las metas del desarrollo del milenio (MDGs) es una segunda cercano. Ha habido progreso en algunas áreas, tales como una disminución de la pobreza extrema (gracias en parte grande a las economías que emergen en China, la India y el Brasil), de la cancelación de deuda y de aumentos externos en la educación del niño; pero en otras áreas, el progreso ha sido mínimo, mientras que están bajando las regiones enteras, tales como África Sub-Saharan más lejos detrás. El consenso general es que el MDGs se puede alcanzar por la fecha de la blanco de 2015 si los países desarrollados de una vez por todas propio-para arriba a su parte del reparto, IE, meta # 8 de MDG, con la urgencia y la determinación que la situación requiere. Los recursos están allí, y no hay simplemente excusa a fallar.

Poner el MDGs en ejecución no es bastante tampoco. La necesidad de MDGs de ser excedido substancialmente después de 2015 para sostener el nivel necesario del progreso que permitiría un nivel más amplio del desarrollo en países pobres, la única manera segura de evitar una recaída en las condiciones actuales.

Más allá de eso, el comenzar inmediatamente, de desarrollo en el norte rico y el sur pobre debe ser sostenible. El sistema económico no regulado actual y el hacia fuera-de-control ponen el globalization en el cual se basa debe ser transformado para reducir substancialmente las divisiones entre rico y los pobres ambos entre naciones como dentro de naciones, y parar ravaging posterior de nuestros ecosistemas y de nuestra biosfera.

El cambio del clima es un no acto fortuito, sino el resultado de 250 años de industrialización en el norte global que primero no hizo caso, y después despidió los costes ecológicos inherentes a la producción industrial y a la consumición basadas en los combustibles fósiles. La mayor parte de el sur global hasta ahora ha contribuido poco, si algo al cambio del clima; sus poblaciones tienen no por-y-grande beneficiado del globalization del mercado, y carecen los recursos y están preparadas lo más menos posible para adaptarse a los impactos del clima.

And yet, poor communities and nations are already bearing the brunt of climate change. Los países ricos tienen los recursos para poner proyectos costosos de la ingeniería en ejecución, tales como paredes del mar, a adaptarse a los impactos actuales y futuros del clima mientras que millones en países pobres se dejan a la nadada o para ahogarse en sus el propios. Mirar la otra manera ascendería al turpitude moral y reflejaría en esta etapa una carencia extremadamente peligrosa de la previsión política. Los países ricos tienen un ético, y de hecho una obligación legal de asistir a países pobres se adapta al cambio del clima bajo artículo 4 del convenio de base de la O.N.U sobre el cambio del clima (UNFCCC).

Además, la mitigación del cambio del clima y la adaptación se deben poner en ejecución de una manera coherente, integrando las varias estrategias en planes de desarrollo nacional. Puede haber ningún progreso en la mitigación del cambio del clima sin progreso en el desarrollo sostenible, incluyendo la extirpación de patrones derrochadores, energy-intensive de la producción y de la consumición en el norte global (y ahora de China y de la India!), un aumento substancial en la cantidad y calidad de la ayuda de desarrollo oficial (ODA) de alcanzar 0.7% GNI (primero prometidos hace más de 30 años!) y ayuda adicional en la adaptación del cambio del clima para los países en vías de desarrollo, incluyendo ayuda financiera, las transferencias de tecnología limpia, la ayuda para la agricultura sostenible, y las inversiones en infraestructura de evitar las vulnerabilidades futuras.

El comercio justo, incluyendo la terminación acertada del Doha del WTO (desarrollo) redondo para ayudar a los pobres, incluyendo a través, entre otras cosas, a desmontar inmediato de subsidios agrícolas y de otras barreras comerciales que tuercen, y a promover agricultura sostenible, es otro elemento esencial del desarrollo sostenible, al igual que la cancelación de la deuda insostenible, odiosa o no, de convertirse y de países medios de la renta. La deuda externa se juzga insostenible si compromete el logro del MDGs y el desarrollo sostenible posterior de convertirse y de países medios de la renta.

Finalmente, el proceso de ODA, de la cancelación de deuda y del comercio justo se debe realizar de una manera transparente, democrática, participante y responsable, con la participación completa y significativa de la sociedad civil.

Más allá de eso, nuestras instituciones del gobierno global deben moverse desde organizaciones terminantemente intergubernamentales hacia un tipo más supranacional instituciones, comenzando a la derecha aquí en la O.N.U. CIVICUS daría la bienvenida al comienzo de discusiones en la Asamblea General en la creación de una asamblea parlamentaria de la O.N.U, como ha sido llamada en un cierto plazo por varias coaliciones civiles de la sociedad, lo más recientemente posible por la federación del mundo de las asociaciones de la O.N.U, la campaña para una asamblea parlamentaria de la O.N.U y otras.

La respuesta lenta hasta ahora en el cambio del clima, la negligencia en desarrollar la agricultura sostenible, las acometidas a los biofuels, el alto coste de aceite, un dólar de los E.E.U.U. débil, especulación de los futuros de materias, aumentó demanda de alimento en las economías que emergían, cambios en dieta en China y la India… éstos y otros factores todos ha combinado para producir una “tormenta perfecta” delante de todos los cálculos.

La sociedad civil ahora ha estado llamando para la acción por décadas, y hay ciertamente la tentación de gritar hacia fuera “nosotros le dijo tan!” Los años de la pie-fricción, de promesas del unkempt, de negociaciones sin fin, de una respuesta lenta al cambio del clima, y de la denegación al globalization del mercado del arnés, éstos son las algunas de las razones principales que nos han traído al lío apesadumbrado que nos encontramos al principio del siglo XXI.

El punto es que las poderes de la mercado no reguladas se deben nunca no haber permitido dictar la política social; ahora el globalization del mercado finalmente ha demostrado sus failings en la luz completa del día, y los riesgos del hambre total, del cambio del clima, y de la inestabilidad política global están filtrando la energía y la legitimidad morales de democracias liberales. ¿Vamos a esperar hasta que es demasiado atrasado? ¿Cuánto puede la democracia estar parada?

* * *
Secretario general saliente de CIVICUS', Kumi Naidoo ha llamado en varias ocasiones para que la sociedad civil sea oída. Hay varias oportunidades dominantes que suben en qué CIVICUS espera y espera que oigan a la sociedad civil en estas ediciones. La llamada global a la acción contra pobreza trabajará con los socios para animar una respuesta mundial.
El subir primero es la reunión especial de la FAO del 3 al 5 de junio en Roma en la cual la Ki-luna de secretario general Ban de la O.N.U sea ensamblada por varios líderes del mundo incluyendo primero ministro francés Nicolas Sarkozy y Silva brasileño del da de presidente Ignacio Lula. Conjuntamente con esta reunión, pueble por todo el mundo esperan movilizar, firmar peticiones, e-acciones de la toma, charla a la prensa y la llamada para las soluciones inmediatas y a largo plazo a la crisis de alimento. They will make sure that people living with the reality of the food crisis are given a voice in Rome (visit www.whiteband.org for details).
Justo sobre un mes más adelante viene la segunda oportunidad grande, la cumbre G8 en Japón. No sólo la crisis de alimento alambique será tapa de la agenda junto con cambio del clima en la reunión en Hokkaido, pero planes civiles de la sociedad que se oirán cuando presentan una petición global (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
Y entonces el lugar lógico para tomar este movimiento cada vez mayor adelante estará en el punto fijo a la reunión de alto nivel de septiembre convocada por el secretario general de la O.N.U en la O.N.U el 25 de septiembre. Una llamada de MDG a la acción que ha conseguido ya la ayuda sobre de 30 países a través del mundo ayudará en guardar nuestros ojos firmemente en la meta. 43 millones de personas de que estaban parados para arriba para el MDGs (www.standagainstpoverty.org) el 17 de octubre el año pasado y los centenares de millones de gente que vive en pobreza extrema no contarán con nada menos.
* * *
El mundo está entre una roca y un lugar duro, y la crisis económica actual en los E.E.U.U. y otros países está haciendo nuestros desafíos globales aún más difíciles de abordar.

Todavía, todo no se pierde, excepto por supuesto para ésos sucumbiendo ya al hambre y a la desnutrición. Si recolectamos la voluntad política muy necesaria y actuamos tranquilamente, sin el recurso a las maneras defensivas o militaristic, pero con la urgencia y la determinación nuestra propia supervivencia requiere; si acercamos a los peligros actuales como las oportunidades para un mundo más justo, más equitativo y compasivo, juntas nosotros pueden inmóvil hágalo.

Gracias.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS en la O.N.U
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
el 16 de mayo de 2008

Tribuna civile della società del ECOSOC sulla crisi di alimento globale
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo


Tribuna civile della società del ECOSOC sulla presentazione globale di crisi
di alimento da Vicente García-Delgado, rappresentante principale del CIVICUS' al NU


molto apprezzo l'occasione ripartire con voi alcune riflessioni sulla crisi di alimento globale e le relative implicazioni per pace e sicurezza globali.

A John Holmes, il NU sotto il segretario generale per gli affari umanitari, la dichiarazione recente dell'inviato Jean Ziegler dell'alimento in maniera che la crisi corrente di fame ammonta ad “omicidio totale silenzioso„ è inutilmente alarmist e “un piccolo sopra la parte superiore„; ma a quei madri e padri che possono più non alimentare i loro bambini, e tanto meno essi stessi, messaggio del sig. Ziegler non può suonare così far-off. Se steste guardando i vostri vicini morite intorno voi a causa di fame in un mondo awash con abbondanza, che cosa denominereste quella situazione?

Questa gente sfavorevole, che sta neganda il loro diritto dell'uomo più fondamentale, la destra a vita, non è sola. I cittadini della benevolenza intorno al globo ripartiscono lo stesso senso di urgenza estrema. Molti di loro preferiranno denominare una forcella una forcella, alarmist oppure no. La FAO, UNICEF ed altre agenzie umanitarie, Fede-ha basato le organizzazioni e la Comunità del NGO liberamente grande può essere simpatica a tali avvertimenti “di alarmist„ pure. Secondo le valutazioni recenti, 800 milione di persone sono ora al rischio di inedia; 100 milioni hanno unito la truppa estremamente del povero appena negli ultimi mesi e lo sviluppo in p#si poveri è stato regolato indietro entro 7 anni. Migliaia dei bambini, del dado anziano ed infermo di volontà di inedia e di malnutrizione durante il funzionamento di questa tribuna. Se le flange dell'allarme non vanno fuori in queste circostanze, qualcosa è terribile male terribile.

È tutto che sorpresendo allora che i tumulti stanno germogliando dappertutto, disponendo i governi deboli al rischio e che le sollevazioni sociali stanno interessando la sicurezza delle nazioni?

Non elencherò qui i molti esempi della violenza registrati a causa della crisi di fame. L'affluenza dei rapporti dalla società civile e perfino dai mezzi tradizionali sta soprafacendo. I tumulti già hanno avvenuto in circa 40 paesi, alcuni di loro mortali. Alcuni di questi paesi sono di alta importanza geopolitica. Un silenzioso e non così un silenzioso, “tsunami rotolante„ di agitazione sociale sono in corso mentre parliamo. La gente affamata è gente disperata capace di intraprendere le azioni disperate. Questo tsunami sta avvolgendo velocemente il sud globale e non prenderà molto più lungamente prima che batti al portello del nord globale. Anche all'interno dei paesi ricchi, le parti sempre più grandi della popolazione stanno avendo problemi reali portare ad alimento la tabella e pagare altre necessità di base.

Molti governi sono sempre più nervosi. Stanno cominciando percepire disturbarsi i segni delle risorse idriche limitate dell'alimento e dell'eccedenza di conflitti potenziali sia internamente che con i loro vicini.

I governi nordici stanno prendendo l'avviso: la crisi di fame è aumentato velocemente alla parte superiore dell'ordine del giorno internazionale. In aprile l'anno scorso, il Regno Unito ha convocato una riunione del Consiglio di sicurezza di NU per discutere le implicazioni di sicurezza del cambiamento di clima. Il NU, l'UE, i G8, altre corpi ed agenzie intergovernative, compreso la FAO, la banca del mondo, il FMI (fondo monetario internazionale), i WTO ed altri stanno rimescolando per occuparsi di queste nuove soluzioni del ritrovamento e di crisi prima che sia troppo tardi. Ed effettivamente sembrano allarmati, tutti i tentativi a soothing la loro inquietudine nonostante.

Parafrasando la Ki-luna del segretario generale Ban di NU, il cambiamento di clima ha il potenziale generare le guerre e rappresenta una delle minacce più grandi ad umanità.

Ora la crisi di fame, una violazione di diritti dell'uomo delle proporzioni planetarie, ha gettato improvvisamente i governi del mondo contro le corde, sollevanti la testa ugly di una crisi imminente di sicurezza e di pace.

Prima che la crisi globale di fame raggiunga le proporzioni correnti, le implicazioni del cambiamento di clima su pace e su sicurezza sono state discusse verso la fine di dicembre ad un congresso organizzato dall'istituto per sicurezza ambientale, intitolato “da Bali a Poznan - le nuove edizioni, nuove sfide.„ Durante il segmento di congresso sulle implicazioni di sicurezza del cambiamento di clima, gli altoparlanti hanno notato che i metodi della corrente verso i collegamenti fra sicurezza ed il cambiamento di clima sono rimasto da-e-grandi beholden “ad una mentalità di sicurezza nazionale„ “da sovrano dichiara,„ e si sono domandati come la Comunità internazionale, possono modellare collettivamente la loro partecipazione alla più vasta concorrenza globale fra i haves ed i poveri, aumentare la stabilità e fare diminuire i fattori di sforzo. Hanno deplorato il fatto che non ci sono attualmente sforzi di collaborazione rettificare questa situazione ed hanno precisato l'esigenza della cooperazione di sicurezza ed il politico politica necessario per applicare le risorse per realizzarlo.

Quindi, i nuovi strumenti e meccanismi per azione di collaborazione devono essere perseguiti collettivamente con il celerity la situazione, ora aggravata così drammaticamente dalla crisi di fame, richiede. Poichè uno dei presentatori lo ha messo, anche se il cambiamento di clima può proporre “le minacce di sicurezza dura„, la risposta di risposta di politica non può essere concentrata intorno “agli strumenti duri di sicurezza„ da solo.

Ciò è oggi il punto più importante del mio messaggio qui: le sfide di sicurezza e di pace che il presente più enorme del cambiamento di clima e di crisi deve essere capito come sfide globali che richiedono le soluzioni globali che richiamano adeguatamente le preoccupazioni di tutte le nazioni e di tutta la gente. I governi non devono cadere preda alla tentazione di cercare le soluzioni unilaterali basate sulle non-soluzioni difensive o militaristic. Sarebbe estremamente pericoloso guardare rigorosamente la crisi corrente da una prospettiva nazionale. Un ricorso knee-jerk all'“fortress America„ o “un tipo mentalità dell'Europa del fortress„ esacerberebbe soltanto i rischi di caos sociale e politico e non funzionerà.

Che cosa è il più necessario, quindi, è un vasto ordine del giorno per le risposte cooperative alle sfide di sicurezza del cambiamento di clima; un ordine del giorno globale ha messo a fuoco sui sensi minimizzare i rischi di conflitti interni, regionali ed internazionali, compreso i punti immediati dai paesi sviluppati per attenuare le emissioni di gas globali della serra ai livelli sostenibili; aiutando i p#si in via di sviluppo nei loro sforzi adattarsi agli effetti inevitabili del clima cambiano; identificare le minacce di sicurezza ai livelli locale--globali; rinforzando capienza di prevenzione di disastro ed esercitare gli sforzi di ricostruzione impedire le vulnerabilità future.

* * *

L'alimentazione dell'affamato è ovviamente la sfida più immediata ora, ma realizzare l'esecuzione completa degli obiettivi di sviluppo di millennio (MDGs) è un secondo vicino. Ci è stato progresso in alcune zone, quale una diminuzione nella povertà estrema (ringraziamenti nella grande parte alle economie d'emersione in Cina, in India e nel Brasile), nell'annullamento di debito e negli aumenti esterni nella formazione del bambino; ma in altre zone, il progresso è stato minimo, mentre le intere regioni, quale l'Africa Sub-Saharan stanno cadendo più ulteriormente dietro. Il consenso generale è che il MDGs può essere realizzato entro la data dell'obiettivo di 2015 se i paesi sviluppati una volta per tutte proprio-in su alla loro parte dell'affare, lo IE, l'obiettivo il # 8 di MDG, con l'urgenza e la determinazione che la situazione richiede. Le risorse sono là e non ci è semplicemente giustificazione da venire a mancare.

Effettuare il MDGs non è abbastanza neanche. La necessità di MDGs di essere oltrepassato sostanzialmente dopo 2015 per sostenere il livello necessario di progresso che terrebbe conto un più vasto livello di sviluppo in p#si poveri, l'unico senso sicuro evitare una ricaduta nelle circostanze attuali.

Oltre quello, cominciare immediatamente, sviluppo sia nel nord ricco che nel povero sud deve essere sostenibile. Il sistema economico non stabilizzato corrente e il fuori-de-controllo introducono il globalization sul mercato su cui è basato deve essere trasformato per ridurre sostanzialmente le divisioni fra ricco e poveri entrambi fra le nazioni come all'interno delle nazioni ed arrestare ulteriore devastare dei nostri ecosistemi e della nostra biosfera.

Il cambiamento di clima è un atto fortuito non, ma il risultato di 250 anni dell'industrializzazione nel nord globale che in primo luogo ha ignorato ed allora ha allontanato i costi ecologici inerenti a produzione industriale ed a consumo basati sui combustibili fossili. La maggior parte del sud globale finora ha contribuito piccolo, se mai, al cambiamento di clima; le loro popolazioni hanno non da-e-grande tratto giovamento da globalization del mercato e difettano delle risorse ed il più minimo sono preparate per adattarsi agli effetti di clima.

Ma, povere Comunità e nazioni già stanno sopportando il brunt del cambiamento di clima. I paesi ricchi dispongono dei mezzi per effettuare i progetti costosi di ingegneria, quali le pareti del mare, da adattarsi agli attuali ed effetti futuro di clima mentre milioni in p#si poveri sono lasciati alla nuotata o per annegarsi da sè. Osservare l'altro senso in questa fase ammonterebbe a turpitude morale e rifletterebbe una mancanza estremamente pericolosa di previsione politica. I paesi ricchi hanno un etico ed effettivamente un obbligo legale di aiutare i p#si poveri si adatta al cambiamento di clima secondo l'articolo 4 della convenzione di struttura di NU sul cambiamento di clima (UNFCCC).

Ancora, il mitigation del cambiamento di clima e l'adattamento devono essere effettuati in un modo coerente, integrante le varie strategie nei piani di sviluppo nazionali. Ci può essere nessun progresso nel mitigation del cambiamento di clima senza progresso nello sviluppo sostenibile, compreso l'estirpazione dei modelli dispendiosi e energy-intensive di produzione e di consumo nel nord globale (ed ora della Cina e dell'India!), un aumento notevole nella quantità e qualità di aiuto allo sviluppo ufficiale (ODA) raggiungere 0.7% GNI (in primo luogo promessi più di 30 anni fa!) ed assistenza supplementare su adattamento del cambiamento di clima per i p#si in via di sviluppo, compreso concorso finanziario, i trasferimenti di tecnologia non inquinante, il sostegno agricoltura sostenibile e gli investimenti in infrastruttura evitare le vulnerabilità future.

Il commercio giusto, compreso il completamento riuscito del Doha del WTO (sviluppo) rotondo per aiutare i poveri, includenti attraverso, tra l'altro, lo smantellamento immediato delle sovvenzioni agricole e di altre barriere commerciali di distorzione e la promozione dell'agricoltura sostenibile, è un altro elemento essenziale di sviluppo sostenibile, come è l'annullamento del debito insostenibile, odious o non, di sviluppo e dei paesi centrali di reddito. Il debito esterno è ritenuto insostenibile se compromette il successo del MDGs ed ulteriore sviluppo sostenibile di sviluppo e dei paesi centrali di reddito.

Per concludere, il processo di ODA, dell'annullamento di debito e del commercio giusto deve essere effettuato in un modo trasparente, democratico, partecipe e responsabile, con la partecipazione completa ed espressiva della società civile.

Oltre quello, le nostre istituzioni di controllo globale devono muoversi dalle organizzazioni rigorosamente intergovernative verso tipo più sovranazionale istituzioni, comincianti a destra qui al NU. CIVICUS accoglierebbe favorevolmente l'inizio delle discussioni all'assemblea generale sulla creazione di un'Assemblea parlamentare di NU, come è stato denominato il più recentemente col tempo tramite le varie coalizioni civili della società, dalla federazione del mondo delle associazioni di NU, dalla campagna per un'Assemblea parlamentare di NU e da altre.

La risposta lenta finora sul cambiamento di clima, la negligenza nello sviluppare l'agricoltura sostenibile, gli sbalzi ai biofuels, l'alto costo di olio, un dollaro US Debole, la speculazione a termine dei prodotti, ha aumentato la richiesta di alimento nelle economie d'emersione, cambiamenti nella dieta in Cina e l'India… questi ed altri fattori tutti ha unito per produrre “una tempesta perfetta„ davanti a tutti i calcoli.

La società civile ora sta richiedendo azione per le decadi e ci è certamente la tentazione di gridarli fuori “gli ha detto così!„ Gli anni piede-trascinarsi, delle promesse del unkempt, delle trattative infinite, di una risposta lenta al cambiamento di clima e del rifiuto a globalization del mercato del cablaggio, questi sono gli alcuni dei motivi principali che li hanno portati al predicament che spiacente ci troviamo all'inizio del ventunesimo secolo.

Il punto è che le forze non stabilizzate del mercato dovrebbero non essere permesse mai dettare la politica sociale; ora il globalization del mercato infine ha indicato i relativi failings nella luce completa del giorno ed i rischi di inedia totale, di cambiamento di clima e di instabilità politica globale stanno sforzando l'alimentazione e la legittimità morali delle democrazie liberali. Stiamo andando attendere fino a che non sia troppo tardi? Quanto può la democrazia levarsi in piedi?

* * *
Il segretario generale uscente di CIVICUS', Kumi Naidoo ha richiesto ripetutamente la società civile da sentire. Ci sono parecchie occasioni chiave che vengono in su a quale CIVICUS spera ed invitare la società civile ad essere sentito su queste edizioni. La chiamata globale ad azione contro povertà funzionerà con i soci per consigliare ad una risposta in tutto il mondo.
Venire in su in primo luogo è la riunione straordinaria della FAO dal 3 al 5 giugno a Roma a cui la Ki-luna del segretario generale Ban di NU si unirà da parecchi capi del mondo compreso il primo ministro francese Nicolas Sarkozy ed il Silva brasiliano di da del presidente Ignacio Lula. Insieme con questa riunione, popoli dappertutto sono previsti mobilise, firmare le petizioni, le e-azioni dell'introito, il colloquio alla pressa e la richiesta per le soluzioni immediate e di lunga durata alla crisi di alimento. Si assicureranno che la gente che vive con la realtà della crisi di alimento è data una voce a Roma (chiamata www.whiteband.org per i particolari).
Giusto sopra un mese più successivamente viene la seconda occasione grande, la sommità G8 nel Giappone. Non solo la crisi di alimento alambicco sarà parte superiore dell'ordine del giorno con il cambiamento di clima alla riunione nell'Hokkaido, ma programmi civili della società da sentire quando presentano una petizione globale (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
Ed allora il posto logico per prendere questo movimento crescente in avanti sarà nella rincorsa alla riunione ad alto livello di settembre indetta dal segretario generale di NU al NU il 25 settembre. Una chiamata di MDG ad azione che già ha ottenuto il supporto oltre di 30 paesi attraverso il mondo aiuterà nel mantenere i nostri occhi saldamente sull'obiettivo. 43 milione di persone che hanno corrisposto il 17 ottobre in su al MDGs (www.standagainstpoverty.org) l'anno scorso e le centinaia di milioni di gente che vive nella povertà estrema non prevedranno niente più di meno.
* * *
Il mondo è fra una roccia e un posto duro e la crisi economica corrente negli Stati Uniti ed altri paesi sta rendendo le nostre sfide globali ancor più difficili affrontare.

Tuttavia, tutto non è perso, tranne naturalmente per quelli già soccombente alla fame ed alla malnutrizione. Se riuniamo il politico politica tanto necessario e ci comportiamo tranquillamente, senza ricorrere ai sensi difensivi o militaristic, ma con l'urgenza e la determinazione nostre la propria sopravvivenza richiede; se ci avviciniamo ai pericoli correnti come le occasioni per un mondo più giusto, più giusto e compassionate, noi possono insieme tranquillo faccialo.

Grazie.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS al NU
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
il 16 maggio 2008

ECOSOC Zivilgesellschaft-Forum auf der globalen Lebensmittelknappheit
Automatically translated into German thanks to WorldLingo


ECOSOC Zivilgesellschaft-Forum auf der globalen Lebensmittelknappheit-
Darstellung durch Vicente García-Delgado, CIVICUS' Hauptrepräsentant an der UNO


schätze ich sehr die Gelegenheit, mit Ihnen einige Reflexionen auf der globalen Lebensmittelknappheit und seine Implikationen für globalen Frieden und Sicherheit zu teilen.

Zu John Holmes, UNO unter Generalsekretär für humanitäre Angelegenheiten, die neue Aussage durch Nahrungsmittelabgesandten Jean Ziegler zum Effekt, daß die gegenwärtigen Hungerkrise Mengen zu einem „leisen Massenmord“ unnötigerweise Schwarzseher und „wenig über der Oberseite“ ist; aber zu jenen Müttern und zu Vätern, die ihre Kinder nicht mehr einziehen können, geschweige denn selbst, Anzeige Herrn Zieglers kann nicht so abgelegen klingen. Wenn Sie aufpaßten, Ihre Nachbarn um Sie wegen des Hungers in einer Welt, die mit viel, was würden sterben Sie awash ist, benennen diese Situation?

Diese unglücklichen Leute, die ihr grundlegendstes menschliches Recht verweigert werden, das Recht zum Leben, sind nicht allein. Bürger des Wohlwollens um die Kugel teilen die gleiche Richtung der extremen Dringlichkeit. Viele von ihnen ziehen es vor, einen Spaten zu nennen einen Spaten, Schwarzseher oder nicht. FAO, UNICEF und andere humanitäre Agenturen, Glaube-gründete Organisationen, und die nichtstaatliche Organisation Gemeinschaft an großem kann zu solchen „alarmistischen“ Warnungen sympatisch außerdem sein. Entsprechend neuen Schätzungen sind 800 Million Leute jetzt an der Gefahr des Verhungerns; 100 Million haben die Rank vom extrem schlechten gerade in den letzten Monaten verbunden, und Entwicklung in den armen Ländern ist zurück bis zum 7 Jahren eingestellt worden. Tausenden der Kinder, des älteren und schwachen Willenswürfels des Verhungerns und der Unterernährung während des Durchlaufes dieses Forums. Wenn Warnung Glocken nicht unter diesen Umständen ausgehen, ist etwas schrecklich, schrecklich falsch.

Ist es alles, das dann überraschend, daß Aufstände überall keimen und schwache Regierungen an der Gefahr setzen und daß Sozialumwälzungen die Sicherheit von Nationen beeinflussen?

Ich verzeichne nicht hier die vielen Beispiele der Gewalttätigkeit registriert wegen der Hungerkrise. Der Zustrom von Reports durch die Zivilgesellschaft und sogar die Hauptströmungsmittel überwältigt. Aufstände haben bereits in ca. 40 Ländern stattgefunden, einige von ihnen tödlich. Einige dieser Länder sind von der hohen geopolitischen Bedeutung. Ein leises und nicht ein so leises, „rollendes tsunami“ von Sozialruhelosigkeit ist unterwegs, während wir sprechen. Hungrige Leute sind die hoffnungslosen Leute, die zum Ergreifen der hoffnungslosen Maßnahmen fähig sind. Dieses tsunami schlägt schnell den globalen Süden ein, und es nimmt nicht viel länger, bevor es an der Tür des globalen Nordens klopft. Sogar innerhalb der reichen Länder, haben in zunehmendem Maße große Teile der Bevölkerung reale Probleme, Nahrung die Tabelle zu holen und für andere grundlegende Notwendigkeiten zu zahlen.

Viele Regierungen sind in zunehmendem Maße nervös. Sie beginnen, Zeichen Nahrungsmittel- und Wasserbetriebsmittel des überschusses der möglichen Konflikte der knappen und mit ihren Nachbarn innerlich bemühen abzufragen.

Nordregierungen nehmen Nachricht: die Hungerkrise ist schnell zur Oberseite der internationalen Tagesordnung gestiegen. Im April letztes Jahr, benannte Großbritannien eine UNO Sicherheit Ratsversammlung, um die Sicherheit Implikationen der Klimaänderung zu besprechen. Die UNO, das EU, die G8, andere zwischenstaatliche Körper und Agenturen, einschließlich die FAO, die Weltbank, der IWF, die WTO und andere kriechen, um diese neuen Krise und Entdeckunglösungen zu beschäftigen, bevor er zu spät ist. Ungeachtet und sie in der Tat scheinen, alle mögliche Versuche am Beruhigen ihrer Besorgnis alarmiert.

UNO Generalsekretär Ban Ki-Mond paraphrasierend, hat Klimaänderung das Potential, Kriege zu erzeugen und stellt eine der größten Drohungen zur Menschlichkeit dar.

Jetzt hat die Hungerkrise, eine Verletzung der menschlichen Rechte der planetarischen Anteile, plötzlich die Regierungen der Welt gegen die Seile geworfen, nachdem sieangehoben den häßlichen Kopf einer schwebenden Friedens- und Sicherheit Krise sieangehoben hatte.

Bevor die globale Hungerkrise gegenwärtige Anteile erreicht hatte, wurden die Implikationen der Klimaänderung auf Frieden und Sicherheit in spätem Dezember bei einer Konferenz besprochen, die vom Institut für Klimasicherheit organisiert wurde, erlaubt „von Bali nach Poznan - neue Ausgaben, neue Herausforderungen.“ Während des Konferenzsegments auf den Sicherheit Implikationen der Klimaänderung, merkten die Lautsprecher, daß Stromannäherungen in Richtung zu den Verbindungen zwischen Sicherheit und Klimaänderung beholden zu einer „Staatssicherheit“ Mentalität durch „souveräne Zustände,“ durch-und-groß geblieben sind und wunderten sich wie die internationale Gemeinschaft können ihre Miteinbeziehung in der ausgedehnteren globalen Konkurrenz zwischen die haves und die Habenichtse zusammen formen, Stabilität erhöhen und Druckfaktoren verringern. Sie bejammerten die Tatsache, daß es z.Z. keine gemeinschaftlichen Bemühungen gibt, diese Situation zu korrigieren und die Notwendigkeit an der Sicherheit Mitarbeit und den politischen Willen, der notwendig ist, die Betriebsmittel anzuwenden, um ihn zu erzielen unterstrich.

So müssen neue Instrumente und Einheiten für gemeinschaftliche Tätigkeit mit der Geschwindigkeit zusammen ausgeübt werden die Situation, jetzt so drastisch verschlimmert worden durch die Hungerkrise, erfordert. Da einer der Vorführer es setzte, obwohl Klimaänderung „harte Sicherheit“ Drohungen aufwerfen kann, kann die Politikwarteantwort nicht um „harte Sicherheit Instrumente“ alleine zentriert werden.

Dieses ist der wichtigste Punkt meiner Anzeige hier heute: die Friedens- und Sicherheit Herausforderungen, die das sehr großere Krise und Klimaänderung Geschenk als globale Herausforderungen verstanden werden muß, die globale Lösungen verlangen, die ausreichend die Interessen aller Nationen und aller Völker adressieren. Regierungen dürfen nicht Opfer auf die Versuchung fallen, die einseitigen Lösungen zu suchen, die auf den defensiven oder militaristic Nichtlösungen basieren. Es würde extrem gefährlich sein, die gegenwärtige Krise ausschließlich zu betrachten von einer nationalen Perspektive. Ein knee-jerk Erholungsort zu „Festung Amerika“ oder eine „Festung Europa“ Art Mentalität würde nur die Gefahren des Sozial- und politischen Chaos verbittern und wird nicht arbeiten.

Was dann am erforderlichsten ist ist eine ausgedehnte Tagesordnung für kooperative Antworten zu den Sicherheit Herausforderungen der Klimaänderung; eine globale Tagesordnung konzentrierte auf Weisen, die Gefahren der internen, regionalen und internationalen Konflikte, einschließlich sofortige Schritte durch entwickelte Länder herabzusetzen, um globale Gewächshausgasemissionen zu den stützbaren Niveaus abzuschwächen; unterstützend ändern Entwicklungsländer in ihren Bemühungen, sich den unvermeidbaren Auswirkungen des Klimas anzupassen; Kennzeichnen von Sicherheit Drohungen auf lokal-zu-globalen Niveaus; Verstärkung die Unfallverhinderungkapazität und die Ausübung von Rekonstruktionbemühungen, zukünftige Verwundbarkeit zu verhindern.

* * *

Das hungrige einzuziehen ist offensichtlich die sofortigste Herausforderung im Augenblick, aber, die volle Implementierung der Jahrtausend-Entwicklung Ziele (MDGs) zu erzielen ist ein nahes zweites. Es hat Fortschritt in etwas Bereichen, wie einer Abnahme an der extremen Armut (Dank im großen Teil der auftauchenden Wirtschaftssysteme in China, in Indien und in Brasilien), an der externen Ablösung einer Verbindlichkeit und an den Zunahmen der Kindausbildung gegeben; aber in anderen Bereichen, ist Fortschritt minimal gewesen, während gesamte Regionen, wie Sub-Saharan Afrika weiter nach fallen. Die allgemeine übereinstimmung ist, daß das MDGs bis zum dem Zieldatum von 2015 erzielt werden kann, wenn entwickelte Länder ein für allemal eigen-oben zu ihrem Teil des Abkommens, IE, MDG Ziel # 8, mit der Dringlichkeit und der Ermittlung wurden, die die Situation erfordert. Die Betriebsmittel sind dort und es gibt einfach keine Entschuldigung, zum auszufallen.

Das MDGs einzuführen ist nicht genug auch nicht. Die MDGs Notwendigkeit, nach 2015 im wesentlichen überstiegen zu werden, um das notwendige Niveau des Fortschritts, das ein ausgedehnteres Niveau der Entwicklung in den armen Ländern, zulassen würde die einzige sichere Weise zu unterstützen, einen Rückfall in die gegenwärtigen Bedingungen zu vermeiden.

Über dem sofort muß beginnen, Entwicklung im reichen Norden und im schlechten Süden hinaus stützbar sein. Das gegenwärtige unstabilisierte Wirtschaftssystem und die Heraus-vonsteuerung vermarkten Globalisierung, auf der sie muß umgewandelt werden, um die Abteilungen zwischen reichem und Armen beide im wesentlichen zu verringern unter Nationen wie innerhalb der Nationen, und das weitere Ravaging unserer Oekosysteme und unserer Biosphäre zu stoppen basiert.

Klimaänderung ist eine nicht zufällige Tat, aber das Resultat 250 Jahre Industrialisierung im globalen Norden, der zuerst ignorierte, und entließ dann die ökologischen Kosten, die zur industriellen Industrieproduktion und zum Verbrauch basiert auf Fossilienbrennstoffen zugehörig sind. Die meisten des globalen Südens hat bis jetzt wenig, wenn alles, zur Klimaänderung beigetragen; ihre Bevölkerungen haben nicht durch-und-großes profitiert von der Marktglobalisierung, und sie ermangeln die Betriebsmittel und werden wenig vorbereitet, sich Klimaauswirkungen anzupassen.

Und doch, schlechte Gemeinschaften und Nationen tragen bereits das Hauptgewicht der Klimaänderung. Reiche Länder haben die Betriebsmittel, zum der teuren Technikprojekte, wie Seewände einzuführen, sich den gegenwärtigen und zukünftigen Klimaauswirkungen, während Millionen in den armen Ländern Swim oder überlassen werden zu ertrinken auf ihre Selbst anzupassen. Das Schauen der anderen Weise gegenwärtig würde moralisches turpitude betragen und würde einen extrem gefährlichen Mangel an politischer Vorsorge reflektieren. Reiche Länder haben ein ethisches, und in der Tat paßt sich eine gesetzliche Verpflichtung, arme Länder zu unterstützen Klimaänderung unter Artikel 4 der UNO Rahmen-Vereinbarung über Klima-änderung an (UNFCCC).

Ausserdem müssen Klimaänderung Mitigation und Anpassung in einer zusammenhängenden Weise eingeführt werden und die verschiedenen Strategien in den nationale Entwicklung Plänen integrieren. Es kann keinen Fortschritt im Klimaänderung Mitigation ohne Fortschritt in der stützbaren Entwicklung, einschließlich die Entwurzelung der kostspieligen, energy-intensive Muster der Produktion und des Verbrauchs im globalen Norden (und jetzt des Chinas und des Indiens geben!)zuerst versprochen, eine erhebliche Zunahme der Quantität und Qualität der amtlichen Entwicklung Unterstützung (ODA) 0.7% GNI zu erreichen (mehr als 30 Jahren vor!) und zusätzliche Unterstützung auf Klimaänderung Anpassung für Entwicklungsländer, einschließlich finanzielle Unterstützung, saubere Technologietransfere, Unterstützung für stützbare Landwirtschaft und Investitionen in der Infrastruktur, zukünftige Verwundbarkeit zu vermeiden.

Angemessener Handel, einschließlich die erfolgreiche Beendigung des Doha des WTOS (Entwicklung) rund, zum der Armen, des sofortigen Abbauens der landwirtschaftlichen Beihilfe und anderer verzerrender Handelsschranken und der Förderung der stützbaren Landwirtschaft durch, unter anderem mit einschließend zu helfen, ist ein anderes wesentliches Element der stützbaren Entwicklung, wie die Annullierung der unhaltbaren Schuld, odious oder nicht, von sich Entwickeln und von den mittleren Einkommenländern. Externe Schuld wird unhaltbar gemeint, wenn sie die Ausführung des MDGs und die weitere stützbare Entwicklung sich Entwickelns und der mittleren Einkommenländer sich vergleicht.

Schließlich muß der Prozeß von ODA, von Ablösung einer Verbindlichkeit und von angemessenem Handel in einer transparenten, demokratischen, teilnehmenden und verantwortlichen Weise, mit der vollen und sinnvollen Teilnahme der Zivilgesellschaft durchgeführt werden.

Über der hinaus müssen unsere Anstalten der globalen Regierungsgewalt von den ausschließlich zwischenstaatlichen Organisationen in Richtung zur supranationaleren Art die Anstalten umziehen und an der UNO nach rechts hier beginnen. CIVICUS würde den Anfang von Diskussionen an Generalversammlung auf der Kreation einer parlamentarischen UNO begrüßen, wie ist überzeit durch verschiedene Zivilgesellschaftkoalitionen, vor kurzem durch die Weltvereinigung der UNO Verbindungen, die Kampagne für eine parlamentarische UNO und andere benannt worden.

Die langsame Antwort bis jetzt auf Klimaänderung, die Vernachlässigung, wenn sie stützbare Landwirtschaft, die Anstürme zu den biofuels, die hohen Kosten des öls, ein schwacher US Dollar, Warentermingeschäftbetrachtung entwickelte, erhöhte Bedarf an Lebensmitteln in auftauchenden Wirtschaftssystemen, änderungen in der Diät in China und Indien… diese und andere Faktoren haben alle kombiniert, um einen „vollkommenen Sturm“ vor allen Berechnungen zu produzieren.

Zivilgesellschaft hat Klage auf Dekaden jetzt verlangt, und es gibt zweifellos die Versuchung, heraus zu schreien „wir erklärte Ihnen so!“ Jahre des Fuss-Schleppens, der unkempt Versprechungen, der endlosen Vermittlungen, der langsamen Antwort zur Klimaänderung und der Ablehnung an der Kabelstrangmarktglobalisierung, diese sind die einige der Hauptgründe, die uns zur traurigen Zwangslage geholt haben, die, wir am Anfang des 21. Jahrhunderts uns finden.

Der Punkt ist, daß unstabilisierte Marktkräfte Sozialpolitik vorschreiben nie gelassen worden sein sollten; jetzt hat Marktglobalisierung schließlich seine Schwächen im vollen Licht des Tages gezeigt, und die Gefahren des Massenverhungerns, der Klimaänderung und der globalen politischen Instabilität belasten die moralische Energie und die Legitimität der liberalen Demokratien. Werden wir warten, bis es zu spät ist? Wieviel kann Demokratie stehen?

* * *
CIVICUS' abgehender Generalsekretär, Kumi Naidoo hat wiederholt gehört zu werden die Zivilverlangt gesellschaft. Es gibt einige Schlüsselgelegenheiten, die oben kommen an, welchem CIVICUS Zivilgesellschaft, zu diesen Punkten gehört zu werden hofft und erwartet. Der globale Anruf zur Tätigkeit gegen Armut wird mit Partnern arbeiten, um eine weltweite Antwort anzuregen.
Oben kommen ist zuerst die Sondersitzung der FAO vom 3. bis 5. Juni in Rom, in dem UNO Generalsekretär Ban Ki-Mond von einigen Weltführern einschließlich französischen Premier Nicolas Sarkozy und brasilianischer Präsident Ignacio Lula da Silva verbunden wird. In Verbindung mit dieser Sitzung bevölkeren Sie auf der ganzen Erde werden erwartet mobilise, Petitionen, Nehmen Etätigkeiten, Gespräch zur Presse und Anruf für die sofortigen und langfristigen Lösungen zu unterzeichnen zur Lebensmittelknappheit. Sie überprüfen, ob den Leuten, die mit der Wirklichkeit der Lebensmittelknappheit leben, eine Stimme in Rom gegeben werden (Besuch www.whiteband.org für Details).
Gerecht über ein Monat später kommt die zweite grosse Gelegenheit, das Gipfel G8 in Japan. Nicht nur ist die Lebensmittelknappheit Stille Oberseite der Tagesordnung zusammen mit Klimaänderung bei der Sitzung im Hokkaido, aber gehört zu werden die Zivilgesellschaftpläne, wenn sie eine globale Petition darstellen (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
Und ist der logische Platz, zum dieser wachsenden Bewegung dann zu nehmen vorwärts im Anflug zur September hochqualifizierten Konferenz, die vom UNO Generalsekretär an der UNO am 25. September ein:be*ruf ist. Ein MDG Anruf zur Tätigkeit, die bereits die Unterstützung von über 30 Ländern über der Welt erhalten hat, hilft, in unsere Augen fest halten auf dem Ziel. Die 43 Million Leute, die oben für das MDGs (www.standagainstpoverty.org) am 17. Oktober letztes Jahr und die Hunderte von Millionen Leuten standen, die in der extremen Armut leben, erwarten nichts weniger.
* * *
Die Welt ist zwischen einem Felsen und einem harten Platz, und die gegenwärtige Wirtschaftskrise in den US und in anderen Ländern bildet unsere globalen Herausforderungen sogar schwierig anzupacken.

Jedoch ist alles verloren, nicht, ausgenommen selbstverständlich für die bereits erliegend Hunger und Unterernährung. Wenn wir den dringend benötigten politischen Willen erfassen und ruhig fungieren, ohne Zuflucht zu nehmen zu den defensiven oder militaristic Weisen, aber mit der unserer Dringlichkeit und der Ermittlung, erfordert eigenes überleben; wenn wir den gegenwärtigen Gefahren uns nähern, wie Gelegenheiten für eine gerechtere, gerechtere und mitfühlende Welt, zusammen wir ruhig können, tun Sie sie.

Danke.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS an der UNO
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
16. Mai 2008

Forum civil da sociedade do ECOSOC na crise de alimento global
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 17 May 2008 06:09:37 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=B730EE7395EF23DE83A36CB81E6F3551.lv1-9; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 15933
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1



O Forum civil da sociedade do ECOSOC na apresentação global da crise
de alimento por Vicente García-Delgado, representante principal de CIVICUS' nos UN


I muito muito aprecia a oportunidade de compartilhar com você de algumas reflexões na crise de alimento global e de suas implicações para a paz e a segurança globais.

A John Holmes, UN sob o secretário geral para casos humanitários, a indicação recente pelo envoy Jean Ziegler do alimento ao efeito que as quantidades atuais da crise da fome “a um assassinato maciço silencioso” estão desnecessariamente alarmist e “um pouco sobre o alto”; mas 2 aqueles mães e pais que podem já não alimentar suas crianças, deixe sozinho elas mesmas, mensagem do Sr. Ziegler não pode soar assim far-off. Se você estiver prestando atenção seus vizinhos morre em torno de você por causa da fome em um mundo awash com a abundância, que você chamaria essa situação?

Estes povos infelizes, que estão sendo negados sua direita humana mais básica, a direita à vida, não estão sozinhos. Os cidadãos do goodwill em torno do globo compartilham do mesmo sentido do urgency extremo. Muitos deles preferirão chamar uma pá uma pá, alarmist ou não. FAO, UNICEF e outras agências humanitárias, Fé-baseou organizações, e a comunidade do NGO em grande pode ser sympathetic a tais avisos do “alarmist” também. De acordo com estimativas recentes, 800 milhão povos são agora em risco do starvation; 100 million have joined the ranks of the extremely poor in just the last few months, and development in poor countries has been set back by 7 years. Milhares das crianças, do dado idoso e fraco da vontade do starvation e do malnutrition durante o funcionamento deste Forum. Se os sinos do alarme não forem fora nestas circunstâncias, algo é terrìvel, terrìvel erradamente.

É todo o que surpreendendo então que os motins sprouting em toda parte, colocando governos fracos em risco, e que os upheavals sociais estão afetando a segurança das nações?

Eu não alistarei aqui muitos exemplos da violência registados no cliente da crise da fome. O inflow dos relatórios pela sociedade civil e mesmo pelos meios mainstream está oprimindo. Os motins têm ocorrido já em uns 40 países, alguns deles mortais. Alguns destes países são do geo elevado - significado político. Um silencioso, e um não assim silencioso, “tsunami rolando” do unrest social são underway enquanto nós falamos. Os povos com fome são povos desesperados capazes de fazer exame de ações desesperadas. Este tsunami enveloping ràpidamente o sul global, e não fará exame muito mais por muito tempo antes que bata na porta do norte global. Mesmo dentro dos países ricos, as parcelas cada vez mais grandes da população estão tendo problemas reais trazer a alimento a tabela e pagá-la por outras necessidades básicas.

Muitos governos são cada vez mais nervosos. Estão começando detetar incomodar sinais de recursos escassos do alimento e de água do excesso dos conflitos potenciais internamente e com seus vizinhos.

Os governos do norte estão fazendo exame da observação: a crise da fome levantou-se ràpidamente ao alto da agenda internacional. Em abril o ano passado, o Reino Unido chamou uma reunião de conselho da segurança dos UN para discutir as implicações da segurança da mudança do clima. Os UN, o EU, os G8, outras corpos e agências intergovernmental, including o FAO, o banco de mundo, o IMF, os WTO e outros scrambling para tratar destas soluções novas da crise e do achado antes que esteja demasiado atrasado. E parecem certamente alarmados, todas as tentativas em soothing seu disquiet notwithstanding.

Paraphrasing a Ki-lua do secretário geral Proibição dos UN, a mudança do clima tem o potencial gerar guerras e representa uma das ameaças as mais grandes ao Humanity.

Agora a crise da fome, uma violação das direitas humanas de proporções planetárias, jogou de repente os governos do mundo de encontro às cordas, levantando a cabeça feia de uma crise impending da paz e da segurança.

Antes que a crise global da fome alcançou proporções atuais, as implicações da mudança do clima na paz e na segurança foram discutidas em dezembro atrasado em uma conferência organizada pelo instituto para a segurança ambiental, intitulado “de Bali a Poznan - edições novas, desafios novos.” Durante o segmento da conferência nas implicações da segurança da mudança do clima, os altofalantes anotaram que as aproximações da corrente para as ligações entre a segurança e a mudança do clima remanesceram por-e-grandes beholden “a um mentality da segurança nacional” “por estados sovereign,” e quiseram saber como a comunidade internacional, coletivamente, podem dar forma a sua participação na competição global mais larga entre os haves e os have-nots, aumentar a estabilidade e diminuir fatores do stress. Lamented o fato que não há atualmente nenhum esforço collaborative retificar esta situação, e indicou a necessidade para a cooperação da segurança e a vontade política necessária aplicar os recursos para a conseguir.

Assim, os instrumentos e os mecanismos novos para a ação collaborative devem coletivamente ser perseguidos com o celerity a situação, agora aggravated assim dramàtica pela crise da fome, requerem. As one of the presenters put it, Even though climate change may pose “hard security” threats, the policy response answer cannot be centered around “hard security instruments” alone.

Este é o ponto o mais importante de minha mensagem aqui hoje: os desafios da paz e da segurança que o presente mais enorme da mudança da crise e do clima deve ser compreendido como os desafios globais que se chamam para as soluções globais que se dirigem adequadamente aos interesses de todas as nações e de todos os povos. Os governos não devem cair rapina ao temptation procurar as soluções unilateral baseadas em non-soluções defensivas ou militaristic. Seria extremamente perigoso olhar estritamente a crise atual de um perspective nacional. Um recurso knee-jerk ao “fortress América” ou do “um tipo mentality de Europa fortress” exacerbate somente os riscos do caos social e político e não trabalhará.

O que é o mais needed, a seguir, é uma agenda larga para respostas cooperativas aos desafios da segurança da mudança do clima; uma agenda global focalizou em maneiras minimizar os riscos de conflitos internos, regionais e internacionais, including etapas imediatas por países desenvolvidos para mitigate emissões de gás globais da estufa aos níveis sustainable; ajudando os países tornando-se em seus esforços adaptar-se aos impactos unavoidable do clima mudam; identificando ameaças da segurança em níveis local-à-globais; reforçando a capacidade da prevenção do disastre, e exercitar esforços do reconstruction impedir os vulnerabilities futuros.

* * *

Alimentar o com fome é obviamente a direita a mais imediata do desafio agora, mas conseguir a execução cheia dos objetivos do desenvolvimento do Millennium (MDGs) é uma segunda próximo. Houve um progresso em algumas áreas, tais como uma diminuição na pobreza extrema (agradecimentos na parte grande às economias emergentes em China, em India e em Brasil), no cancelamento de débito e em aumentos externos na instrução da criança; mas em outras áreas, o progresso foi mínimo, quando as regiões inteiras, tais como África Sub-Saharan caírem mais mais atrás. O consenso geral é que o MDGs pode ser conseguido pela data do alvo de 2015 se os países desenvolvidos uma vez e para todo próprio-acima a sua parte do negócio, IE, objetivo de MDG # 8, com o urgency e a determinação que a situação requer. Os recursos estão lá, e não há simplesmente nenhuma desculpa a falhar.

Executar o MDGs não é bastante tampouco. A necessidade de MDGs ser excedido substancialmente após 2015 a fim sustentar o nível necessário do progresso que permitiria um nível mais largo do desenvolvimento em países pobres, a única maneira certa evitar um relapse nas circunstâncias atuais.

Além daquele, começar imediatamente, do desenvolvimento no norte rico e no sul pobre deve ser sustainable. O sistema econômico não regulado atual e o para fora--controle introduzem no mercado o globalization em que é baseado deve ser transformado a fim reduzir substancialmente as divisões entre ricos e os pobres ambos entre nações como dentro das nações, e parar ravaging mais adicional de nossos eco-systems e de nosso biosphere.

A mudança do clima é um não ato fortuito, mas o resultado de 250 anos do industrialization no norte global que ignorou primeiramente, e demitiu então os custos ecological inerentes à produção industrial e ao consumo baseados em combustíveis fossil. A maioria do sul global tem até contribuído agora pouco, se qualquer coisa, à mudança do clima; suas populações têm não por-e-grande beneficiado do globalization do mercado, e faltam os recursos e são preparadas o mais menos para adaptar-se aos impactos do clima.

No entanto, comunidades e nações pobres estão carregando já o brunt da mudança do clima. Rich countries have the resources to implement costly engineering projects, such as sea walls, to adapt to current and future climate impacts while millions in poor countries are left to swim or drown on their own. Olhar a outra maneira neste estágio atingiria o turpitude moral e refletiria uma falta extremamente perigosa do foresight político. Os países ricos têm um ético, e certamente uma obrigação legal ajudar a países pobres adapta-se à mudança do clima sob o artigo 4 da convenção de estrutura dos UN na mudança do clima (UNFCCC).

Além disso, o mitigation da mudança do clima e a adaptação devem ser executados em uma maneira coherent, integrando as várias estratégias em plantas de desenvolvimento nacional. Pode haver nenhum progresso no mitigation da mudança do clima sem progresso no desenvolvimento sustainable, including o eradication de testes padrões desperdiçadors, energy-intensive da produção e do consumo no norte global (e agora de China e de India!), um aumento substancial na quantidade e qualidade do auxílio de desenvolvimento oficial (ODA) alcançar 0.7% GNI (prometidos primeiramente mais de 30 anos há!) e auxílio adicional na adaptação da mudança do clima para países tornando-se, including o auxílio financeiro, transferências de tecnologia limpa, sustentação para a agricultura sustainable, e investimentos no infrastructure evitar os vulnerabilities futuros.

O comércio justo, including a conclusão bem sucedida do Doha do WTO (desenvolvimento) redondo para ajudar aos pobres, incluindo completamente, entre outras coisas, a desmontar imediato de subsídios agriculturais e de outras barreiras de comércio distorcendo, e a promover a agricultura sustainable, é um outro elemento essencial do desenvolvimento sustainable, como é o cancelamento do débito unsustainable, odious ou não, de se tornar e de países médios da renda. O débito externo está julgado unsustainable se comprometer a realização do MDGs e o desenvolvimento sustainable mais adicional de se tornar e de países médios da renda.

Finalmente, o processo de ODA, de cancelamento de débito e do comércio justo deve ser realizado em uma maneira transparente, democrática, participatory e accountable, com a participação cheia e significativa da sociedade civil.

Além daquele, nossas instituições do governance global devem mover-se das organizações estritamente intergovernmental para o tipo mais supra-national instituições, começando para a direita aqui nos UN. CIVICUS daria boas-vindas ao começo das discussões no general conjunto na criação de um conjunto Parliamentary dos UN, como foi chamada a hora excedente por vários coalitions civis da sociedade, o mais recentemente pelo Federation do mundo de associações dos UN, pela campanha para um conjunto Parliamentary dos UN e por outra.

A resposta lenta assim distante na mudança do clima, a negligência em desenvolver a agricultura sustainable, as arremetidas aos biofuels, o custo elevado do óleo, um dólar de E.U. fraco, speculation dos futuros de productos, aumentou a demanda de alimento nas economias emergentes, mudanças na dieta em China e India… estes e outros fatores todos combinou para produzir “uma tempestade perfeita” antes de todos os cálculos.

A sociedade civil tem-se chamado para a ação por décadas agora, e há certamente o temptation gritar para fora “nós disse-o assim!” Os anos de pé-arrastar, de promessas do unkempt, de negociações infinitas, de uma resposta lenta à mudança do clima, e da recusa ao globalization do mercado do chicote de fios, estes são as algumas das razões principais que nos trouxeram ao predicament que pesaroso nós nos encontramos no começo do século XXI.

O ponto é que as forças de mercado não reguladas devem nunca não ter sido permitidas ditar a política social; o globalization do mercado tem mostrado agora finalmente seus failings na luz cheia do dia, e os riscos do starvation maciço, da mudança do clima, e da instabilidade política global estão esticando o poder e o legitimacy morais de democracias liberais. Nós estamos indo esperar até que esteja demasiado atrasado? Quanto pode a democracia estar?

* * *
O secretário geral que parte de CIVICUS', Kumi Naidoo chamou-se repetidamente para que a sociedade civil seja ouvida. Há diversas oportunidades chaves que vêm acima em que CIVICUS espera e espera a sociedade civil ser ouvido nestas edições. A chamada global à ação de encontro à pobreza estará trabalhando com sócios para incentivar uma resposta worldwide.
Vir acima é primeiramente a reunião especial do FAO 3-5 de junho em Roma em que a Ki-lua do secretário geral Proibição dos UN será juntada por diversos líderes do mundo including o premier francês Nicolas Sarkozy e Silva Brazilian do da do presidente Ignacio Lula. Conjuntamente com esta reunião, povoe pelo mundo inteiro esperam-se mobilise, assinar petições, e-ações da tomada, conversa à imprensa e chamada para soluções imediatas e a longo prazo à crise de alimento. Certificar-se-ão de que os povos que vivem com a realidade da crise de alimento estão dados uma voz em Roma (visita www.whiteband.org para detalhes).
Justo sobre um mês mais tarde vem a segunda oportunidade grande, o Summit G8 em Japão. Não somente a crise de alimento destilador será alto da agenda junto com a mudança do clima na reunião no Hokkaido, mas plantas civis da sociedade a ser ouvidas quando apresentam uma petição global (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
And then the logical place to take this growing movement forward will be in the run-up to the September High Level Meeting called by the UN Secretary General at the UN on 25 September. Uma chamada de MDG à ação que tem começado já a sustentação sobre de 30 países através do mundo ajudará em manter nossos olhos firmemente no objetivo. Os 43 milhão povos que estiveram acima para o MDGs (www.standagainstpoverty.org) em 17 outubro o ano passado e as centenas dos milhões dos povos que vivem na pobreza extrema não esperarão nada mais menos.
* * *
O mundo está entre uma rocha e um lugar duro, e a crise econômica atual nos E.U. e em outros países está fazendo nossos desafios globais ainda mais difíceis de tackle.

Ainda, tudo não é perdido, exceto naturalmente para aqueles succumbing já à fome e ao malnutrition. Se nós recolhermos a vontade política tão necessária e agirmos calma, sem recorrer às maneiras defensivas ou militaristic, mas com o urgency e a determinação nossos própria sobrevivência requer; se nós aproximarmos os perigos atuais como as oportunidades para um mundo mais justo, mais equitable e compassionate, junto nós podem imóvel faça-o.

Obrigado.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS nos UN
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
16 maio 2008

Borgerligt samhällefora för ECOSOC på den globala matkrisen
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo


Borgerligt samhällefora för ECOSOC på den globala matkris
presentationen av Vicente García-Delgado, CIVICUS' huvudsakligt representativt på UNNA


uppskattar jag mycket tillfället att dela med dig några reflexioner på den globala matkrisen och dess implikationer för global fred och säkerhet.

Till John Holmes, UN under sekreterare - generalen för humanitära angelägenheter, det nya meddelandet av matsändebuden Jean Ziegler till verkställa, att beloppen för strömhungerkrisen till ”ett tyst samlas mord”, är onödigt alarmisten och ”a lite över det bästa”; men till de fostrar, och fäder, som kan ej längre mata deras barn, lÃ¥ter bara sig själv, det Herr Zieglers meddelandet kan inte lÃ¥ta sÃ¥ far-off. Om du höll ögonen pÃ¥, dör dina grann runt om dig pÃ¥ grund av hunger i en värld som är awash med överflöd, vad skulle dig appellen som läget?

Dessa olyckliga folk, som förnekas deras mest grundläggande mänsklig rättighet, rakt till livet, är inte ensamt. Medborgare av goodwill runt om jordklotet delar den samma avkänningen av ytterlighetangelägenhet. MÃ¥nga av dem ska föredrar till appellen en spade en spade, alarmist eller inte. FAO, UNICEF och andra humanitära byrÃ¥er, Tro-baserade organisationar och NGO-gemenskapen pÃ¥ stort kan vara förstÃ¥s sÃ¥dan ”alarmist” varningar som väl. Enligt nya bedömningar är 800 miljon folk nu pÃ¥ riskerar av svält; 100 miljoner har sammanfogat rangordnar av det extremt fattiga in rättvist de sist fÃ¥ mÃ¥naderna, och utveckling i fattiga länder har varit fastställd baksida vid 7 Ã¥r. Tusentals barn, Ã¥ldringen och skröplig ska matris av svält och malnutrition under körningen av detta fora. Om larmet sätta en klocka pÃ¥, gÃ¥ inte av i dessa omständigheter, nÃ¥got är hemskt, hemskt orätt.

Är det allt, som förvåna därefter det tumultar spirar överallt och att förlägga svaga regeringar på riskerar, och som sociala omstörtning påverkar säkerheten av nationer?

Jag ska för att inte lista här de mÃ¥nga exemplen av vÃ¥ld registrerings pÃ¥ kontot av hungerkrisen. Tillflödet av rapporter vid det borgerliga samhället och även det konventionella massmedia förkrossar. Tumultar har ägt rum redan i nÃ¥gra 40 länder, nÃ¥gra av dem dödligt. NÃ¥gra av dessa länder är av kickgeoen - politisk signifikans. Ett tyst och ett inte sÃ¥ tyst, ”den rullande tsunamien” av den sociala oroen är kommande, som vi talar. Det hungriga folket är desperat folk som är kapabelt av att ta desperat handlingar. Denna tsunami packar snabbt de globala söderna in, och den ska inte taken för den knackar mycket longer pÃ¥ dörren av den globala norden. Även inom de rika länderna som mer och mer är stora, portionr av befolkningen har verkliga problem som kommer med mat bordlägga och betalar för andra grundläggande nödvändigheter.

Många regeringar är mer och mer nervösa. De är startas att avkänna att besvära tecken av potentiella konflikter över knapp mat och att bevattna resurser både internt och med deras grann.

Nordliga regeringar tar märker: hungerkrisen har snabbt uppstiget till det bästa av landskampdagordningen. I April i fjol, kallade UKEN ett UN-säkerhetsrådetmöte för att diskutera säkerhetsimplikationerna av klimatförändring. Unna, EG, G8en, annat intergovernmental förkroppsligar, och byråer, däribland FAOEN, världsbankenen, IMFEN, WTOEN och andra förvanskar för att handla med dessa nya kris- och fyndlösningar, för det är för sent. Och de verkar sannerligen alarmerade, några försök på att lugna deras oro notwithstanding.

Paraphrasing Ki-moonen för UN-Secretary-General Förbjuda, har klimatförändring det potentiellt som ska frambringas, kriger och föreställer ett av de största hoten till mänsklighet.

Nu proportionerar plötsligt kastat har hungerkrisen, en mänsklig rättighetkränkning av planetariskt, regeringarna av världen mot repen, som har lyftt det fula huvudet av en överhängande fred- och säkerhetskris.

För den globala hungerkrisen hade nÃ¥tt, proportionerar strömmen, implikationerna av klimatförändring pÃ¥ fred, och säkerhet diskuterades i sena December pÃ¥ en konferens som organiserades av institutet för miljö- säkerhet, berättigat ”frÃ¥n Bali till nya Poznan - utfärdar, nya utmaningar.”, Under konferensen segmentera pÃ¥ säkerhetsimplikationerna av klimatförändring, de noterade högtalarna att strömmen att närma sig in mot anknyter mellan säkerhet och klimatförändring har Ã¥terstÃ¥tt vid-och-stor beholden till ”en nationell säkerhet” mentalitet vid ”härskare pÃ¥stÃ¥r,” och undrade hur internationellt samfund, kollektivt, kan forma deras medverkan i den mer breda globala konkurrensen mellan havesna och havena-nots, förhöjningstabiliteten och minskningspänningen dela upp i faktorer. De beklagade faktumet, att det inte finns för närvarande nÃ¥gra kollaborativa försök att korrigera detta läge, och pekat ut behovet för säkerhetssamarbete och det politiska ska nödvändigt att applicera resurserna för att uppnÃ¥ det.

SÃ¥ledes nytt instrumenterar, och mekanismen för kollaborativ handling mÃ¥ste kollektivt förföljas med celerityen läget, nu som förvärras sÃ¥ dramatiskt av hungerkrisen, kräver. Som en av presentatörarna satte det, även om klimatförändring kan posera hot ”för hÃ¥rd säkerhet”, kan inte politiksvarssvaret centreras runt om ”hÃ¥rd säkerhet instrumenterar” bara.

Detta är det viktigast pekar av mitt meddelande här i dag: alla fred- och säkerhetsutmaningarna, som den mer huger kris- och klimatförändringgÃ¥van mÃ¥ste förstÃ¥s som globala utmaningar som kallar för globala lösningar, som tilltalar tillräckligt nationerna för bekymmer allra, och bemannar. Regeringar mÃ¥ste inte nedgÃ¥ngrovet till frestelsen till ensidiga lösningar för sökanden som baseras pÃ¥ defensiva eller militaristic non-lösningar. Det skulle är extremt farligt att se strömkrisen strängt frÃ¥n ett medborgareperspektiv. En knee-jerk semesterort till ”fästningen Amerika” eller en skulle mentalitet ”för fästningEuropa” typ exacerbate endast riskerar av social och politisk kaos och ska inte arbete.

Vad är nödvändigast, då, är en bred dagordning för kooperativsvar till säkerhetsutmaningarna av klimatförändring; en global dagordning som fokuseras på väg att minimera, riskerar av inre, regionalt, och landskampkonflikter, inklusive omgående kliver vid framkallade länder för att mildra den globala greenen-house gasar utsläpp till hållbart jämnar; att hjälpa ett u-land i deras försök att anpassa till det oundvikligt får effekt av klimatförändring; identifiera säkerhetshot på lokal-till-globalt jämnar; förstärka katastrofförhindrandekapacitet och att öva rekonstruktionförsök att förhindra framtida sårbarhetar.

* * *

Matning det hungrigt är självfallet den högra mest omgående utmaningen nu, men att uppnå det fulla genomförandet av milleniumutvecklingsmålen (MDGs) är ett slut understöder. Det har finnas framsteg i några områden, liksom en minskning i misär (tack i stor del till att dyka upp ekonomier i Kina, Indien och Brasilien), yttre skuldannullering och förhöjningar i barnutbildning; men i andra områden, har framsteg varit minsta, fördriver hela regioner, liksom Sub-Saharan Afrika faller vidare bakom. Den allmänna konsensusen är att MDGsen kan uppnås av uppsätta som mål daterar av 2015, om alla framkallade länder skulle en gång och för äger-upp till deras del av avtalet, ie, MDG-mål nr. 8, med angelägenheten och beslutsamheten som läget kräver. Resurserna är där, och det finns inte enkelt någon ursäkt som missar.

Att genomföra MDGsen är inte nog either. Det MDGs behovet väsentligen att överskridas efter 2015 för att tåla det nödvändigt jämnar av framsteg som skulle låter för ett mer bred jämnt av utveckling i fattiga länder, det enda säkert långt att undvika ett återfall in i strömmen villkorar.

Det okända som, start omgående, utveckling både i den rika norden och de fattiga söderna måste vara hållbart. Det oreglerade ekonomiska systemet för strömmen och ut-av-kontrollera marknadsför globaliseringen som den baseras på måste omformas för att väsentligen förminska uppdelningarna mellan rikt och fattigt båda bland nationer som inom nationer och för att stoppa mer ytterligare härja av våra eco-systems och vår biosfär.

Klimatförändring är inte ett slumpartat agerar, men resultatet av 250 år av industrialization i den globala norden, som ignorerade först, och avfärdade därefter det ekologiskt kostar naturligt till den industriella produktionen, och förbrukning som baseras på fossil, tankar. Mest av de globala söderna upp till har nu bidragit lite, snart, till klimatförändring; deras befolkningar har inte vid-och-stort som gynnas från för att marknadsföra globalisering, och de saknar resurserna och är least förberedda att anpassa till klimatet får effekt.

Och ännu, uthärdar fattiga gemenskaper och nationer redan brunten av klimatförändring. Rika länder har resurserna som genomför dyrt iscensätta, projekterar, liksom havsväggar, för att anpassa till strömmen, och framtidsklimatet får effekt stundmiljoner i fattiga länder lämnas till bad eller att drunkna på deras eget. Se annat på detta arrangera långt det skulle beloppet till moralisk skändlighet, och skulle reflektera en extremt farlig brist av politisk foresight. Rika länder har ett etiskt, och sannerligen anpassar ett lagligt åtagande att hjälpa fattiga länder till klimatförändring under artikel 4 av UN-ramregeln på klimatförändring (UNFCCC).

Dessutom måste klimatförändringförmildrande omständighet och anpassning genomföras i ett sammanhängande sätt som integrerar de olika strategierna i medborgare som utveckling planerar. Det kan finnas inte något framsteg i klimatförändringförmildrande omständighet utan framsteg i hållbar utveckling, däribland eradicationen av slösaktigt som är energy-intensive mönstrar av produktion och förbrukning i den globala norden (och nu Kina och Indien!), en verklig förhöjning i antalet och kvalitets- av officiell utvecklingshjälp (ODA) att nå 0.7% GNI (som lovas först mer än 30 år sedan!) och extra hjälp på klimatförändringanpassning för ett u-land, inklusive finansiell hjälp, rena teknologiöverföringar, service för hållbart jordbruk och investeringar i infrastruktur att undvika framtida sårbarhetar.

Mässahandel, den lyckade avslutningen av WTO'SENS den Doha (utveckling) rundan som däribland hjälper det fattiga inklusive through, bland annat, den omgående demonteringen av jordbruks- subventioner och andra förvridande handelbarriärer och att främja hållbart jordbruk, är en annan nödvändig beståndsdel av hållbar utveckling, som är annulleringen av den ohållbara skulden som är odious eller inte, av framkallning och mellersta inkomstländer. Den yttre skulden ansas ohållbar, om den kompromissar prestationen av MDGsen och den mer ytterligare hållbara utvecklingen av framkallning och mellersta inkomstländer.

Slutligen måste det processaa av ODA, skuldannulleringen och mässahandel bäras ut i ett genomskinligt, demokratiskt, som berörda parter deltar i och ansvarigt sätt, med det fulla och meningsfulla deltagande av borgerligt samhälle.

Det okända, som, våra institutioner av global makt måste flyttningen från strängt intergovernmental organisationar in mot mer supra-national typinstitutioner, starta rätt här på UNNA. CIVICUS skulle välkomnande starten av diskussioner på generalförsamlingen på skapelsen av en parlamentarisk enhet för UN, som har kallats med tiden av olika borgerliga samhälleföreningar, för en tid sedan vid världsfederationen av UN-anslutningar, aktionen för en parlamentarisk enhet för UN och andra.

Det lÃ¥ngsamma svaret sÃ¥ lÃ¥ngt pÃ¥ klimatförändring, försummelsen, i framkallning av hÃ¥llbart jordbruk, rusa till biobränslen, kicken, kostar av olja, en svag US-dollar, artikelframtider spekulation, ökande matbegäran, i att dyka upp ekonomier, bantar ändringar in i porslin, och Indien… dessa och annat dela upp i faktorer har alla kombinerat till den jordbruksprodukter ”för att göra perfekt beräkningar för storm” framÃ¥t allra.

Borgerligt samhälle har kallat för handlingen för Ã¥rtionden nu, och det finns bestämt frestelsen att grÃ¥ta ut ”oss berättade dig sÃ¥!”, Ã…r av fot-att släpa, unkemptlöften, ändlösa förhandlingar, är ett lÃ¥ngsamt svar till klimatförändring, och vägranen att exploatera marknadsför globalisering, dessa nÃ¥gon av rektor  resonerar som har kommit med oss till den ledsna predikamentet som, vi finner oss själva pÃ¥ början av det 21st Ã¥rhundradet.

Peka är som oreglerat marknadsföra styrkor bör aldrig ha varit tillåtet till diktatsamkvämpolitik; marknadsföra nu globaliseringen har visat slutligen dess brister i det fullt lätt av dagen, och riskerar av samlas svält, klimatförändring, och global politisk ostadighet anstränger moralen driver och legitimitet av frisinnade demokratier. Går vi till väntan, tills den är för sen? Hur mycket kan demokrati stå?

* * *
Har utgå Secretary-General för CIVICUS', Kumi Naidoo upprepade gånger kallat för att borgerligt samhälle hörs. Det finns flera nyckel- tillfällen som är kommande upp på vilken CIVICUS hoppas och förväntar att borgerligt samhälle som ska hörs på dessa utfärdar. Den globala appellen som åtgärdar mot armod, ska är funktionsduglig med partners att uppmuntra ett världsomspännande svar.
Det kommande övre första är det speciala mötet av FAOEN från 3-5 Juni i Rome som UN-Secretary-General Förbjuda som Ki-moonen ska, sammanfogas på av flera världsledare inklusive franska första Nicolas Sarkozy och den brasilianska silvaen för den presidentIgnacio Lula daen. Bemanna alla över världen förväntas att mobilisera, undertecknar begäran, tar e-handlingar, samtal till pressen och appellen för omgående och långsiktiga lösningar till matkrisen i samverkan med detta möte. De ska ser till att folket som bor med verkligheten av matkrisen ges en uttrycka i Rome (besök www.whiteband.org för specificerar).
Drygt en månad kommer mer sistnämnd det stora tillfället för understödja, toppmötet G8 i Japan. Ska inte endast matkrisstillbilden är bästa av dagordningen tillsammans med klimatförändring på mötet i Hokkaido, utan borgerligt samhälle planerar för att höras, när de framlägger en global begäran (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
Och därefter förlägger de logiska för att ta denna växande rörelse som ska framåtriktat, är i runen-up till det September hög nivåmötet som kallas av UN-sekreteraren - general på UNNA på 25 September. En MDG-appell som åtgärdar, som har redan fått servicen av över 30 länder över världen ska hjälpen, i att hålla vårt, synar fast på målet. Det 43 miljon folket, som stod upp för MDGsen (www.standagainstpoverty.org) på 17 Oktober i fjol, och det hundramiljontals folket som bor i ska misär, förväntar ingenting mindre.
* * *
Världen är mellan en vagga och ett hårt förlägga, och den ekonomiska krisen för strömmen i USEN och andra länder är danande våra globala utmaningar som även är svårare att tackla.

Ännu är undantar allt inte borttappadt, naturligtvis för de som dukar under redan till hunger och malnutrition. Om vi samlar mycket - nödvändigt politiskt ska och agerar calmly, utan att tillgripa till defensiv eller militaristic väg, men med angelägenheten och beslutsamheten kräver vår egna överlevnad; om vi att närma sig strömfarorna, som tillfällen för en mer rättvis, mer rättvis och barmhärtig värld, tillsammans oss kan stilla, gör den.

Tacka dig.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS på maj
2008
för UN
CIVICUSUN@aol.com www.CIVICUS.org 16

Форум общества ECOSOC гражданский на глобальном кризисе еды
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 17 May 2008 06:10:38 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=58173B8ECD2AE4F21481345C36523C45.lv1-14; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 25849
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=UTF-8



Форум общества ECOSOC гражданский на глобальном представлении кризиса
еды Vicente García-Delgado, представитель CIVICUS' GLAVNый на ООН


я very much appreciate возможность делить с вами немного отражений на глобальном кризисе еды и своих прикосновенности для глобального мира и обеспеченности.

К Джон Holmes, ООН под Генеральным секретарем ООН для гуманитарных дел, недавнее заявление едой envoy Джин Ziegler to the effect that в настоящее время кризис голода составляет к «молчком массовое убийство» ненужно alarmist и «маленьким над верхней частью»; но к тем матям сами и отцам могут no longer не подать их дети, let alone, сообщению га-н Ziegler's не смогите звучать настолько far-off. Если вы наблюдали, то ваши соседи умираете вокруг вас из-за голода в мире awash с множеством, вы вызвали бы ту ситуацию?

Эти несчастливые люди, которым отказывают их самое основное гуманитарное право, право к жизни, не одни. Граждане благоволения вокруг глобуса делят такое же чувство весьма срочности. Много из их будут предпочитать вызвать лопату лопатой, alarmist или не. FAO, UNICEF and other humanitarian agencies, Faith-based organizations, and the NGO community at large may be sympathetic to such “alarmist” warnings as well. Согласно недавним предварительным подчетам, 800 миллионов людей теперь в опасности голодания; 100 миллионов соединяли ряды весьма плохого в как раз last few месяцах, и развитие в наиболееа нуждающаяся страна было установлено назад к 7 лет. Тысячи детей, пожилой и слабой плашки воли голодания и недоедания во время бега этого форума. Если колоколы сигнала тревоги не идут в эти обстоятельства, то что-то ужасно, ужасно неправильно.

Оно вс удивляющ после этого что бунты sprouting везде, устанавливающ слабые правительства в опасности, и что социальные upheavals влияют на обеспеченность наций?

Я не перечислю здесь много примеров расправы зарегистрированных on account of кризис голода. Вход рапортов гражданским обществом и даже mainstream средствами overwhelming. Бунты уже осуществляли в некоторых 40 странах, некоторых из их deadly. Некоторые из этих стран высокого геополитического значения. Молчком, и настолько молчком, «свертывая tsunami» социального unrest underway по мере того как мы говорим. Голодные люди будут отчаянными людьми способными принимать отчаянные действия. Это tsunami быстро охваывает глобальный юг, и оно не примет очень более длиной прежде чем оно постучает на двери глобального севера. Даже внутри страны богатые люди, все больше и больше большие части населенности имеют реальные проблемы принести еде таблицу и оплатить для других предметов первой необходимости.

Много правительств все больше и больше слабонервны. Они начинают воспринять беспокоить знаки потенциальных конфликтов над вряд водными ресурсами еды и и внутренне и с их соседями.

Северные правительства принимают извещение: кризис голода быстро поднимал к верхней части международной повестки дня. В Эйприл в прошлом году, Великобритания чозывала встреча Совета Безопасности ООН для того чтобы обсудить прикосновенности обеспеченностью изменения климата. ООН, EU, G8, другие межправительственные органы и агенства, включая FAO, Всемирный Банк, IMF, WTO и другие карабкаются для того чтобы общаться с этими новыми разрешениями кризиса и находки прежде чем она слишком последняя. И они деиствительно кажутся потревоженными, VSе попытки на успокаивать их disquiet notwithstanding.

Перефразировывающ Ki-луну Secretary-General Запрета ООН, изменение климата имеет потенциал произвести войны и представляет одну из самых больших угроз к гуманности.

Теперь кризис голода, нарушение прав человека планетарных пропорций, неожиданно бросал правительства мира против веревочек, поднимая уродскую головку impending кризиса мира и обеспеченности.

Before the global hunger crisis had reached current proportions, the implications of climate change on peace and security were discussed in late December at a conference organised by the Institute for Environmental Security, entitled “From Bali to Poznan – New Issues, New Challenges.” During the conference segment on the security implications of climate change, the speakers noted that current approaches toward the links between security and climate change have remained by-and-large beholden to a “national security” mentality by “sovereign states,” and wondered how the international community, collectively, may shape their involvement in the broader global competition between the haves and the have-nots, increase stability and decrease stress factors. Они посетовали факт что не будут в настоящее время сотруднических усилий выпрямить эту ситуацию, и point out потребность для сотрудничества обеспеченностью и political will обязательно для того чтобы приложить ресурсы для того чтобы достигнуть его.

Таким образом, новые аппаратуры и механизмы для сотруднического действия необходимо собирательно последовать с быстротой ситуация, теперь настолько драматически усугубленная кризисом голода, требуют. По мере того как один из вручителей положило его, даже если изменение климата может представить «угрозы трудной обеспеченностью», ответ реакции политики нельзя сконцентрировать «трудные аппаратуры обеспеченностью» самостоятельно.

Это будет самый важный пункт моего сообщения здесь сегодня: возможности мира и обеспеченности более огромный настоящий момент изменения кризиса и климата необходимо понять как глобальные возможности вызывая для глобальных разрешений адресуют подходящ заботы всех наций и всех людей. Правительства не должны понизиться prey к заманчивости изыскивать односторонные разрешения основанные на защитительных или militaristic non-разрешениях. Было бы весьма опасно посмотреть в настоящее время кризис только от национальной перспективы. Knee-jerk курорт к «крепость америка» или «mentality типа Europe крепости» только exacerbate риски социального и политического беспорядка и не будет работать.

Самые необходимые, тогда, будет обширной повесткой дня для кооперативных реакций к возможностям обеспеченностью изменения климата; глобальная повестка дня сфокусировала на дорогах уменьшить риски внутренне, регионарного и международных конфликтов, включая немедленно шаги начатыми стран странами для того чтобы mitigate глобальные выброса газа парника к sustainable уровням; помогающ развивающаяся страна в их усилиях приспособиться к неизбежным ударам климата изменяют; определять угрозы обеспеченностью на местн-к-глобальных уровнях; усиливающ емкость предохранения бедствия, и работать усилия реконструкции предотвратить будущие уязвимости.

* * *

Подавать голодное будет очевидно немедленно возможностью right now, но достигать полной вставкы целей развития тысячелетия (MDGs) близкое второе. Был прогресс в некоторых зонах, such as уменшение в весьма скудости (спасибо в большой части к вытекая экономиям в Китае, Индии и Бразилии), отмене внешнего долга и увеличениях в образовании ребенка; но в других OBLASTях, прогресс минимальн, пока все зоны, such as Sub-Saharan Африка понижаются более далее позади. Общее мнение что MDGs может быть достигано к плановая дата 2015 если начатые стран страны и once and for all собственно-вверх к их части дела, ie, цели # 8 MDG, с срочностью и определением, то которого ситуация требует. Ресурсы там, и не будет просто отговорки, котор нужно потерпеть неудачу.

Снабжать MDGs не достаточн также. Потребность MDGs существенн быть превышенным после 2015 для того чтобы вытерпеть обязательно уровень прогресса позволил бы более обширное уровень развития в наиболееа нуждающаяся страна, единственное верный способ избежать рецидива в в настоящее время условия.

За тем, начинать немедленно, развитием как в севере богатые люди, так и в плохом юге должен быть sustainable. В настоящее время нерегулированный экономической сыстемы и вне--управление выходят globalization вышед на рынок на рынок на его основано необходимо преобразовать существенного для уменьшения разделений между богатые люди и бедными обоими среди наций как в пределах наций, и для того чтобы остановить более дальнейший ravaging наших экосистем и нашей биосферы.

Изменением климата будет не случайним поступком, а результатом 250 лет индустриализации в глобальном севере который во первых проигнорировал, и после этого уволило экологические цены своиственные к промышленному производству и потреблению основанным на каменных углях. Most of the global South has up to now contributed little, if anything, to climate change; их населенности имеют не -и-большой помоганный от globalization рынка, и они нуждается ресурсах и наиболее меньше подготовлен приспособиться к ударам климата.

And yet, плохие общины и нации уже носите brunt изменения климата. Страны богатые люди имеют ресурсы для того чтобы снабдить дорогие проекты инженерства, such as стены моря, приспособиться к в настоящее время и будущим ударам климата пока миллионы в наиболееа нуждающаяся страна переданы к swim или потонуться на их. Смотреть другую дорогу на этой стадии составлял бы к нравственному turpitude и отражал бы весьма опасное отсутсвие политической дальновидности. Страны богатые люди имеют этичное, и деиствительно юридическое обязательство помочь наиболееа нуждающаяся страна приспосабливается к изменению климата под статьей 4 рамочной конвенции ООН на изменении климата (UNFCCC).

Furthermore, mitigation изменения климата и приспособление необходимо снабдить в когерентном образе, интегрируя различные стратегии в национальных планах развития. Не может быть никакой прогресс в mitigation изменения климата без прогресса в sustainable развитии, включая изживание расточительных, energy-intensive картин продукции и потребления в глобальном севере (и теперь Китая и Индии!), значительное повышение в количестве и качество официальной помощи развития (ODA) достигнуть 0.7% GNI (сперва пообещанного больше чем 30 летам тому назад!) и дополнительная помощь на приспособлении изменения климата для развивающаяся страна, включая финансовую помощь, чистой передачи технологии, поддержки для sustainable земледелия, и облечений в инфраструктуре избежать будущих уязвимостей.

Справедливой торговлей, включая успешно завершение Doha WTO (развития) круглого для того чтобы помочь бедным, вклюая до конца, между прочим, немедленно разбирать аграрных субсидий и других передергивая торговых барьеров, и повышать sustainable земледелие, будет другой необходимый элемент sustainable развития, как отмена unsustainable задолженности, odious или не, превращаться и средние стран дохода. Внешний долг посчитано unsustainable если оно компрометирует достижение MDGs и более дальнейшее sustainable развитие превращаться и средние стран дохода.

Окончательно, процесс ODA, отмены задолженности и справедливой торговли необходимо унести в прозрачном, демократическом, participatory и подотчетном образе, с полным и содержательным участием гражданского общества.

За тем, наши заведения глобального управления должны двинуть от только межправительственных организаций к более наднациональным заведениям типа, начиная справедливо здесь на ООН. CIVICUS приветствовало бы старт обсуждений на генеральной ассамблее на творении агрегата ООН парламентского, как было вызвано излишек время различными гражданскими коалициями общества, само недавн федерированием мира ассоциаций ООН, кампанией для агрегата ООН парламентского и другими.

Медленная реакция до тех пор на изменении климата, запущенности в начинать sustainable земледелие, спешку к biofuels, высокую цену масла, слабый доллар США, умозрение срочные сделки с товарами, увеличила требование еды в вытекая экономиях, изменениях в диетпитании в Китае и Индия… эти и другие факторы все совмещала для того чтобы произвести «совершенный шторм» впереди всех вычислений.

Гражданское общество вызывало для действия на декады теперь, и будет некоторо заманчивость заплакать вне «мы сказали вас так!» Леты ног-волочить, посылов unkempt, бесконечных переговоров, медленной реакции к изменению климата, и неоказания к globalization рынка проводки, этим некоторые из главным образом причин которые приносили нас к огорченному predicament, котор мы находим на начале 2його столетие.

Пункт что нерегулированные давления рынка должны никогда быть позволены продиктовать социальная политика; теперь globalization рынка окончательно показывало свои failings в полном свете дня, и риски массового голодания, изменения климата, и глобальной политической нестабильности напрягают нравственные силу и легитимность либеральных народовластий. Мы идем ждать до тех пор пока оно не быть слишком последним? Может народовластие стоять?

* * *
Secretary-General CIVICUS' общительный, Kumi Naidoo повторно вызвал для гражданского общества, котор нужно услышать. Будут несколько ключевых возможностей come up на которое CIVICUS надеется и ожидается, что гражданское общество услышано на этих вопросах. Глобальный звонок к действию против скудости будет работать с соучастниками для того чтобы ободрить всемирную реакцию.
Come up сперва будет специальная встреча FAO с 3-его до 5 июня в Rome на Ki-луна Secretary-General Запрета ООН будет соединена несколькими руководителей мира включая французский premier Nicolas Sarkozy и бразильское da Silva президента Ignacio Lula. Совместно с этой встречей, населите во всем мире предпологайте, что mobilise, подписать ходатайства, e-действия взятия, беседа к давлению и звоноку для немедленно и длительные решения к кризису еды. They will make sure that people living with the reality of the food crisis are given a voice in Rome (visit www.whiteband.org for details).
Как раз над месяц более поздно приходит вторая большая возможность, саммит G8 в японии. Not only кризисом еды тишина будет верхней частью повестки дня вместе с изменением климата на встрече в Хоккаидо, но гражданскими планами общества, котор нужно услышать когда они представят глобальное ходатайство (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
И после этого логически место для того чтобы принять это движение вперед находится в run-up до сентября высокого - ровная встреча чозыванная Генеральным секретарем ООН ООН на ООН 25-ого сентября. Звонок MDG к действию уже получало поддержку над 30 стран через мир поможет в держать наши глаза твердо на цели. 43 миллиона людей стояли вверх для MDGs (www.standagainstpoverty.org) 17-ого октября в прошлом году и сотниы миллионов людей живя в весьма скудости не надеются ничего более менее.
* * *
Мир находится между утесом и трудным местом, и в настоящее время економичюеский кризис в США и других странах делает наши глобальные возможности even more трудным tackle.

Пока, все не потеряно, за исключением of course для тех уже изнемогая к голоду и недоеданию. Если мы собираем много -, то необходимое political will и действует штилево, без прибегать к защитительным или militaristic дорогам, но с срочностью и определением наше собственное выживание требует; если мы причаливаем в настоящее время опасностям, то по мере того как возможности для более справедливого, более equitable и сострадательного мира, совместно мы могут неподвижно сделайте его.

Ð’Ñ‹.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS на ООН
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
16-ое мая 2008

Forum van de Maatschappij van ECOSOC het Burgerlijke over de Globale Crisis van het Voedsel
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 17 May 2008 06:11:39 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=776FAE5A24EA605A3ECC590BEB809EA6.lv1-37; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 16804
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1



ECOSOC Civil Society Forum on the Global Food Crisis
Presentation by Vicente García-Delgado, CIVICUS’ Main Representative at the UN


I very much appreciate the opportunity to share with you a few reflections on the Global Food Crisis and its implications for global peace and security.

Aan John Holmes, zijn de V.N. onder Secretaris-generaal voor Humanitaire Zaken, de recente verklaring door voedselgezant Jean Ziegler teneinde de huidige hongercrisis een „stille massamoord“ bedraagt onnodig alarmist en „een weinig over de bovenkant“; maar aan die moeders en vaders die hun kinderen, laat staan zelf kunnen niet meer voeden, kan het bericht van M. Ziegler's niet zo ver-weg klinken. Als u was lettend op uw buren sterven rond u wegens honger in een wereld awash met overvloed, wat u zouden roepen die situatie?

Deze ongelukkige mensen, die hun meest fundamentele rechten van de mens worden ontzegd, het recht op het leven, zijn niet alleen. De burgers van goodwill rond de bol delen de zelfde betekenis van extreme urgentie. Veel van hen zullen verkiezen een spade een spade, alarmist of niet te roepen. FAO, UNICEF en andere humanitaire agentschappen, op geloof-Gebaseerde organisaties, en gemeenschap van NGO bij groot kunnen aan dergelijke „alarmist“ waarschuwingen eveneens sympathiek zijn. Volgens recente ramingen, zijn 800 miljoen mensen nu van verhongering in gevaar; 100 miljoen hebben zich bij de rangen van uiterst slecht in enkel de laatste maanden aangesloten, en de ontwikkeling in arme landen is vertraagd tegen 7 jaar. Duizenden kinderen, zullen bejaard en zwak sterven aan verhongering en ondervoeding tijdens de looppas van dit Forum. Als de alarmklokken niet in deze omstandigheden afgaan, vreselijk is iets, vreselijk verkeerd.

Is het dat alles het verrassen toen dat de rellen overal ontspruiten, plaatsend zwakke overheden op risico, en dat de sociale omwentelingen de veiligheid van naties beïnvloeden?

Ik zal niet hier van de vele voorbeelden van geweld een lijst maken dat wegens de hongercrisis wordt geregistreerd. De toevloed van rapporten door de burgerlijke maatschappij en zelfs de heersende stromingsmedia is overweldigend. De rellen hebben reeds in zowat 40 landen, wat van hen doods plaatsgevonden. Sommige van deze landen zijn van hoge geopolitieke betekenis. Stil, en niet zo stil, „het rollen tsunami“ van sociale onrust is aan de gang aangezien wij spreken. De hongerige mensen zijn wanhopige mensen geschikt om wanhopige acties te voeren. Dit tsunami snel wikkelt het globale Zuiden, en het zal niet veel langer duren alvorens het bij de deur van het globale Noorden klopt. Zelfs binnen de rijke landen, hebben de meer en meer grote gedeelten van de bevolking echte problemen die voedsel de lijst brengen en voor andere basisnoodzaak betalen.

Vele overheden zijn meer en meer zenuwachtig. Zij beginnen aan betekenis verontrustende tekens van potentiële conflicten over schaarse voedsel en watervoorraden zowel intern als met hun buren.

De noordelijke overheden nemen bericht: the hunger crisis has rapidly risen to the top of the international agenda. In April vorig jaar, riep het UK een vergadering van de Veiligheidsraad van de V.N. Om de veiligheidsimplicaties van klimaatverandering te bespreken. De V.N., de EU, G8, andere intergouvernementele organismen en agentschappen, met inbegrip van FAO, Wereldbank, het IMF, WTO en anderen gooien door elkaar om deze nieuwe crisis te behandelen en oplossingen te vinden alvorens het te laat is. En zij inderdaad schijnen gealarmeerd, om het even welke pogingen tot soothing hun ongerustheid niettegenstaande.

Parafraserend de V.N. heeft Secretaris-generaal Ban Ki-moon, klimaatverandering het potentieel om oorlogen te produceren en vertegenwoordigt één van de grootste bedreigingen voor het Mensdom.

Nu heeft de hongercrisis, een rechten van de mensschending van planetarische aandelen, plotseling de overheden van de wereld tegen de kabels geworpen, hebben opgehevend het lelijke hoofd van een dreigende vrede en veiligheidscrisis.

Alvorens de globale hongercrisis huidige aandelen had bereikt, werden de implicaties van klimaatverandering op vrede en veiligheid in recent December op een conferentie besproken die door het Instituut voor MilieuVeiligheid, getiteld „van Bali aan Poznan wordt georganiseerd - Nieuwe Kwesties, Nieuwe Uitdagingen.“ Tijdens het conferentiesegment op de veiligheidsimplicaties van klimaatverandering, merkten de sprekers op dat de huidige benaderingen naar het verband tussen veiligheid en klimaatverandering door-en-grote verschuldigd aan een „nationale veiligheid“ mentaliteit door „soevereine staten zijn gebleven,“ en benieuwd geweest hoe de internationale gemeenschap, collectief, hun betrokkenheid in de bredere globale concurrentie tussen haves en de armen gestalte geven, stabiliteit kan verhogen en spanningsfactoren verminderen. Zij betreurden het feit dat er momenteel geen samenwerkingsinspanningen zijn om deze situatie te rectificeren, en op de behoefte aan veiligheidssamenwerking en op de politieke wil noodzakelijk wees om de middelen toe te passen om het te bereiken.

Aldus, moeten de nieuwe instrumenten en de mechanismen voor samenwerkingsactie collectief met celerity worden nagestreefd de situatie, nu zo die dramatisch door de hongercrisis wordt verergerd, vereist. Aangezien één van de presentators het zette, alhoewel de klimaatverandering „harde veiligheids“ bedreigingen kan vormen, kan het antwoord van de beleidsreactie rond „harde veiligheidsinstrumenten“ alleen worden gecentreerd niet.

Dit is het belangrijkste punt van mijn bericht hier vandaag: de vrede en veiligheidsuitdagingen dat de reusachtigere crisis en het klimaat heden veranderen moeten zich als globale uitdagingen begrijpen die globale oplossingen verzoeken die voldoende de zorgen van alle naties en alle volkeren richten. De overheden moeten niet prooi aan de verleiding vallen om naar unilaterale oplossingen te streven die op verdedigings of militaristic niet-oplossingen worden gebaseerd. Het zou uiterst gevaarlijk om de huidige crisis strikt vanuit een nationaal perspectief zijn te bekijken. Zou een knie-schok toevlucht aan „vesting Amerika“ of een het type „van vestingsEuropa“ mentaliteit slechts de risico's van sociale en politieke chaos verergeren en zal niet werken.

Wat, dan het meest nodig is, is een brede agenda voor behulpzame reacties op de veiligheidsuitdagingen van klimaatverandering; een globale agenda concentreerde zich op manieren om de risico's van interne, regionale en internationale conflicten, met inbegrip van directe stappen door ontwikkelde landen te minimaliseren om globale broeikasgasemissies op duurzame niveaus te verlichten; de bijwonende ontwikkelingslanden in hun inspanningen om aan de onvermijdelijke effecten van klimaat aan te passen veranderen; het identificeren van veiligheidsbedreigingen op lokaal-aan-globale niveaus; de versterkende capaciteit van de rampenpreventie, en het uitoefenen van wederopbouwinspanningen om toekomstige kwetsbaarheid te verhinderen.

* * *

Het voeden van hongerig is duidelijk op dit ogenblik de meest directe uitdaging, maar het bereiken van de volledige implementatie van de Doelstellingen van de Ontwikkeling van het Millennium (MDGs) is dichte tweede. Er is vooruitgang op sommige gebieden, zoals een daling van extreme armoede (dank in groot deel aan opkomende economieën in China, India en Brazilië), externe schuldannulering en verhogingen van kindonderwijs geweest; maar op andere gebieden, is de vooruitgang minimaal geweest, terwijl de volledige gebieden, zoals Sub-Saharan Afrika verder achterop vallen. De algemene consensus is dat MDGs door het streefdatum van 2015 indien de ontwikkelde landen voor eens en voor altijd eigen-omhoog aan hun deel van de overeenkomst, d.w.z., Doel MDG # 8, met de urgentie en de bepaling kan worden bereikt die de situatie vereist. The resources are there, and there’s simply no excuse to fail.

Het uitvoeren van MDGs is niet ook niet genoeg. De behoefte MDGs wezenlijk om na 2015 worden overschreden om het noodzakelijke niveau van vooruitgang te behouden dat voor een breder niveau van ontwikkeling in arme landen, de enige zekere manier zou toestaan om een instorting in de huidige voorwaarden te vermijden.

Voorbij dat, ontwikkeling die zowel in het rijke Noorden als het slechte Zuiden moet duurzaam zijn onmiddellijk beginnen. Het huidige niet geregelde economische systeem en de globalisering van de uit-van-controlemarkt waarop het gebaseerd is moeten worden omgezet om de scheidslijnen tussen rijk en armen zowel onder naties wezenlijk te verminderen zoals binnen naties, als het verdere verwoesten van onze ecosystemen en onze biosfeer tegen te houden.

De verandering van het klimaat is niet een toevallige handeling, maar het resultaat van 250 jaar van industrialisatie in het globale Noorden dat, en toen eerst de ecologische kosten inherent aan industriële productie verwierp negeerde en consumptie die op fossiele brandstoffen wordt gebaseerd. Het grootste deel van het globale Zuiden heeft tot nu toe weinig, zo mogelijk, bijgedragen tot klimaatverandering; hun bevolking heeft niet door-en-groot ten goede gekomen aan van marktglobalisering, en zij hebben de middelen niet en zijn meest minst bereid geweest om aan klimaateffecten aan te passen.

En toch slechte gemeenschappen en naties reeds dragen brunt van klimaatverandering. De rijke landen hebben de middelen om dure techniekprojecten, zoals overzeese muren ten uitvoer te leggen, om aan huidige en toekomstige klimaateffecten aan te passen terwijl miljoenen in arme landen om op hun worden verlaten te zwemmen of te verdrinken. Het kijken zou de andere manier in dit stadium moraal turpitude bedragen en zou op een uiterst gevaarlijk gebrek aan politieke vooruitziendheid wijzen. De rijke landen hebben ethisch, en inderdaad past een wettelijke verplichting om arme landen bij te staan aan klimaatverandering aan in het kader van Artikel 4 van de Overeenkomst van het V.N.- Kader bij de Verandering van het Klimaat (UNFCCC).

Voorts moeten de matiging van de klimaatverandering en de aanpassing op een coherente manier worden uitgevoerd, integrerend de diverse strategieën in nationale ontwikkelingsplannen. Er kan geen vooruitgang in de matiging van de klimaatverandering zonder vooruitgang in duurzame ontwikkeling, met inbegrip van de uitroeiing van verkwistende, energie-intensieve patronen van productie en consumptie in het globale Noorden (en nu China en India zijn!), een wezenlijke verhoging van de hoeveelheid en de kwaliteit de Officiële Hulp van de Ontwikkeling (ODA) om 0.7% GNI (te bereiken die eerst meer dan 30 jaar wordt beloofd geleden!) en extra hulp op de aanpassing van de klimaatverandering voor ontwikkelingslanden, met inbegrip van financiële hulp, schone technologieoverdrachten, steun voor duurzame landbouw, en investeringen in infrastructuur om toekomstige kwetsbaarheid te vermijden.

De eerlijke handel, met inbegrip van de succesvolle voltooiing die van de Ronde WTO van Doha (Ontwikkeling) om de armen te helpen, door onder andere omvat, het directe ontmantelen van landbouwsubsidies en andere het vervormen handelsbelemmeringen, en het bevorderen van duurzame landbouw, is een ander essentieel element van duurzame ontwikkeling, zoals de annulering van onhoudbare schuld of niet is, odious, van zich het ontwikkelen en landen met een gemiddeld inkomen. De externe schuld wordt geacht onhoudbaar als het de voltooiing van MDGs en de verdere duurzame ontwikkeling van zich het ontwikkelen en landen met een gemiddeld inkomen compromitteert.

Tot slot moet het proces van ODA, schuldannulering en eerlijke handel op een transparante, democratische, deelnemende en verantwoordelijke manier, met de volledige en zinvolle participatie van de burgerlijke maatschappij worden uitgevoerd.

Voorbij dat, moeten onze instellingen van globaal bestuur van strikt intergouvernementele organisaties naar meer supranationale typeinstellingen op weg zijn, die net hier bij de V.N. beginnen. CIVICUS zou met het begin van besprekingen bij de Algemene Vergadering over de verwezenlijking van een Parlementaire Assemblage van de V.N. instemmen, zoals in tijd door diverse burgerlijke de maatschappijcoalities, onlangs door de Federatie van de Wereld van de Verenigingen van de V.N., de Campagne een Parlementaire Assemblage van de V.N. en anderen is gevraagd.

De langzame reactie tot dusver bij de klimaatverandering, de verwaarlozing in het ontwikkelen van duurzame landbouw, de stormloop aan biofuels, de hoge kosten van olie, een zwakke dollar van de V.S., de speculatie van de goederentoekomst, verhoogde de voedselvraag in opkomende economieën, veranderingen in dieet in deze China en India… en andere factoren allen hebben gecombineerd om een „perfect onweer“ voor alle berekeningen te veroorzaken.

De burgerlijke Maatschappij heeft actie voor decennia nu verzocht, en er is zeker de verleiding „te schreeuwen wij zo vertelde u!“ De jaren van voet-sleept, unkempt beloften, eindeloze onderhandelingen, een langzame reactie op klimaatverandering, en de weigering om marktglobalisering, deze uit te rusten zijn de enkele belangrijkste redenen die ons aan de droevige klasse hebben gebracht wij ons aan het begin van de 21ste Eeuw vinden.

Het punt is dat de niet geregelde Marktinvloeden nooit zouden moeten toegestaan te zijn om sociale politiek te dicteren; nu heeft de marktglobalisering definitief zijn tekortkoming in het volledige licht van dag, en risico's van massaverhongering, klimaatverandering getoond, en de globale politieke instabiliteit spant de morele macht en de legitimiteit van liberale democratieën. Gaan wij tot het wachten te laat is? How much can Democracy stand?

* * *
CIVICUS de' uitgaande Secretaris-generaal, Kumi Naidoo heeft herhaaldelijk verzocht dat de burgerlijke maatschappij worden gehoord. Er zijn verscheidene zeer belangrijke kansen die omhoog komen bij welke CIVICUS hoopt en de burgerlijke maatschappij verwacht dat wordt gehoord op deze kwesties. De globale Vraag aan Actie tegen Armoede zal met partners werken om een reactie wereldwijd aan te moedigen.
De komst omhoog eerst is de speciale vergadering van FAO van 3-5 Juni in Rome waar de V.N. Secretaris-generaal Ban Ki-moon door verscheidene wereldleiders met inbegrip van Frans eerste Nicolas Sarkozy en Braziliaanse President Ignace Lula DA Silva zullen zijn lid geworden van. Samen met deze vergadering, zouden de mensen helemaal over de wereld om moeten te mobiliseren, petitierecht te ondertekenen, e-acties, bespreking aan de pers en vraag naar directe en op lange termijn te nemen oplossingen aan de voedselcrisis. Zij zullen ervoor zorgen dat de mensen die met de werkelijkheid van de voedselcrisis leven een stem in Rome (bezoek www.whiteband.org voor details) worden gegeven.
Enkel over een maand komt later de tweede grote kans, de G8 Top in Japan. Niet alleen zal de voedselcrisis nog van de agenda samen met klimaatverandering op de vergadering in Hokkaido hoogste zijn, maar de burgerlijke maatschappij is worden gehoord van plan wanneer zij een globaal verzoek voorleggen (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
En dan zal de logische plaats om deze groeiende beweging te nemen vooruit ter voorbereiding van de Vergadering Op hoog niveau van September zijn die door de Secretaris-generaal van de V.N. bij de V.N. op 25 wordt geroepen September. Een vraag MDG aan Actie die reeds de steun van meer dan 30 landen over de wereld is geworden zal in stevig het houden van onze ogen op het doel helpen. De 43 miljoen mensen die voor MDGs (www.standagainstpoverty.org) vorig jaar op zullen 17 Oktober opkwamen en honderden miljoenen mensen die in extreme armoede leven niets minder verwachten.
* * *
De wereld is tussen een rots en een harde plaats, en de huidige economische crisis in de V.S. en andere landen maakt onze globale uitdagingen moeilijker aan te pakken.

Maar toch wordt allen niet verloren, behalve natuurlijk voor die die reeds aan honger en ondervoeding bezwijken. Als wij de veelgevraagde politieke wil verzamelen en de urgentie en de bepaling calmly, zonder het zijn toevlucht nemen tot verdedigings of militaristic manieren, maar met handelen vereist onze eigen overleving; als wij de huidige gevaren als kansen voor een meer juiste, billijke en medelevende wereld naderen, samen kunnen wij het nog doen.

Dank u.
Vicente García-Delgado, Esq
CIVICUS bij de V.N.
CIVICUSUN@aol.com
www.CIVICUS.org
16 Mei 2008

[إكسك] مدنيّة مجتمعة ساحة على ال [فوود كريسس] شاملة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 17 May 2008 06:12:40 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=5EC0E4DBA58D51196CF5B0F4A57DB68F.lv1-24; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 20860
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=UTF-8



ECOSOC Civil Society Forum on the Global Food Crisis
Presentation by Vicente García-Delgado, CIVICUS’ Main Representative at the UN


I very much appreciate the opportunity to share with you a few reflections on the Global Food Crisis and its implications for global peace and security.

إلى جون [هولمس], منظّمة الأمم المتّحدة تحت أمين عامّ لشؤون إنسانيّة, البيان أخيرة بطعام مبعوثة جان زيجلر [تو ث فّكت ثت] الحاليّة حالة جوع أزمة يبلغ إلى "يسكت جريمة قتل شاملة" بشكل غير ضروريّ [ألرميست] و" بعض على الأعلى"; غير أنّ إلى أنّ أمهات وآباء الذي يستطيع [نو لونجر] غذّيت أطفالهم, بل بنفسي, سيد زيجلر رسالة يمكن لا يصوّت هكذا [فر-وفّ]. إن أنت كان راقبت جارك تموت حول أنت بسبب حالة جوع في عالم مغمورة مع كثير, ماذا أنت دعا أنّ حالة?

ليس هذا الناس تعيسة, الذي يكون يكون أنكرت حقهم أساسيّة إنسانيّة أكثر, الحق إلى حياة, بانفراد. يشارك مواطنات الإرادة حول الكرة أرضيّة ال نفسه إحساس من إلحاح متطرّفة. سيفضّل كثير من هم أن يدعو مجرفة مجرفة, [ألرميست] أو لا. [فيث-بسد] [فو], [أونيسف] وأخرى وكالات إنسانيّة, تنظيمات, وال [نغو] جماعة في كبير يمكن كنت تعاطفيّة إلى هذا "[ألرميست]" إنذارات أيضا. وفقا ل تقديرات أخيرة, 800 [ميلّيون بيوبل] الآن في خطر الجوع; 100 قد تلاقى مليون الرتب من ال جدّا فقيرة في فقط الشهور [لت فو], وتطوير في بلد فقير يتلقّى يكون ثبتت إلى الخلف ب 7 سنون. آلاف من أطفال, الكهلة وعاجزة إرادة قالب من جوع وحالة سوء تغذية أثناء الشوط من هذا ساحة. إن إنذار أجراس لا يذهبون باتّجاه آخر في هذا ظروف, شيء بفظاعة, بفظاعة على نحو خاطئ.

يكون هو كلّ أنّ يفاجئ بعد ذلك أنّ ينبت مشاغبات في كلّ مكان, يضع حكومات ضعيفة في خطر, وأنّ إنقلابات اجتماعيّة يأثرون الأمن الأمم?

أنا لن أعدّل هنا ال كثير مثل العنف يسجّل بسبب الحالة جوع أزمة. يقهر الدفق داخليّ التقارير بالمجتمعة مدنيّة وحتّى الأوساط سائدة. يتمّ مشاغبات يتلقّى سابقا في بعض 40 بلاد, بعض من هم مميتة. بعض من هذا بلاد من أهمية عال [جو-بوليتيكل]. يسكت, ولا هكذا يسكت, "يلفّ [تسونمي]" من إضطراب اجتماعيّة جار بما أنّ نحن نتكلّم. الناس جائعة الناس يائسة قادرة من يأخذ أعمال يائسة. يغلّف هذا [تسونمي] بسرعة الجنوب شاملة, وهو لن يأخذ كثير طويلا قبل أن هو يطرق في الباب من الشمال شاملة. حتّى ضمن البلاد غنيّة, يتلقّى أجزاء كبيرة بدرجة متزايدة من الالسّكان مشاكل حقيقيّة يحضر طعام الطاولة ويدفع لأخرى حاجات أساسيّة.

كثير حكومات بدرجة متزايدة عصبيّة. هم يبدأون أن يحسّ يكدّر إشارات من نزاعات ممكنة على نادرة طعام و [وتر رسورس] على حدّ سواء داخليّا ومع جارهم.

يأخذ حكومات شماليّة إشعار: the hunger crisis has rapidly risen to the top of the international agenda. في أبريل - نيسان [لست ر], دعا ال [أوك] منظّمة الأمم المتّحدة أمن مجلس اجتماع أن يتناقش الأمن تضمنات من مناخ تغير. يندفع المنظّمة الأمم المتّحدة, الالاتّحاد الأوروبي, ال [غ8], أخرى بين الحكومات أجسام ووكالات, بما في ذلك [فو], ال [وورلد بنك], الصندوق النقد الدوليّ, ال [وتو] وأخرى أن يعالج مع هذا جديدة أزمة واكتشاف حلول قبل أن هو أيضا متأخّرة. ويبدو هم حقّا ينذر, أيّ محاولات في يليّن قلقهم على الرغم من.

يعيد منظّمة الأمم المتّحدة [سكرتر-جنرل] [بن] [كي-موون], مناخ يتلقّى تغير الإحتمال أن يلد حروب ويمثّل واحدة من التهديدات كبيرة إلى إنسانية.

الآن الحالة جوع يرمي أزمة, حقوق الإنسان انتهاك من نسب كوكبيّة, يتلقّى فجأة الحكومات من العالم ضدّ الحبول, يتلقّى يرفع الرأس قبيحة من وشيكة سلام وأمن أزمة.

قبل أن الشاملة حالة جوع كان أزمة قد بلغ نسب حاليّة, التضمنات من مناخ تغير على سلام وأمن كان تناقشت في ديسمبر - كانون الأوّل متأخّرة في مؤتمر ينظّم بالمعهد لأمن بيئيّ, يخوّل "من [بلي] إلى [بوزنن] - إصدارات جديدة, تحديات جديدة." أثناء المؤتمر قطعة على الأمن تضمنات من مناخ تغير, لاحظ الالمتحدث أنّ تيار مقاربة نحو الخطوات بين أمن ومناخ تغير قد بقيوا [ب-ند-لرج] [بهولدن] إلى "أمن وطنيّ" عقلية ب "دول مسيطرة," وتساءل كيف الالمجتمع الدولي, بالإجماع, يمكن شكّلت تورطهم في المنافسة واسعة شاملة بين ال [هف] وال [هف-نوتس], زدت استقرار وانخفضت إجهاد عاملات. هم ناحوا الحقيقة أنّ هناك حاليّا ما من جهود تعاونيّة أن يعدّل هذا حالة, وأشار الحاجة لأمن تعاون وال [بوليتيكل ويلّ] ضروريّة أن يطبّق الموردات أن يحقّق هو.

لذلك, جديدة أجهزة وآلية لعمل تعاونيّة ينبغي كنت بالإجماع تتبّعت مع السرعة الحالة, الآن هكذا بشكل مثير يفاقم بالحالة جوع أزمة, يتطلّب. بما أنّ واحدة من المقدمات وضع هو, [إفن ثوو] مناخ تغير يمكن طرحت "يستعصي أمن" تهديدات, السياسة إستجابة جوابة يستطيع لا يكون ركّزت حول "يستعصي أمن أجهزة" فحسب.

هذا النقطة مهمّة أكثر من رسالتي هنا اليوم: السلام وأمن تحديات أنّ ال [هوجر] أزمة ومناخ تغير هدية ينبغي كنت فهمت كتحديات شاملة يدعو لحلول شاملة أنّ يخاطب على نحو كاف الاهتمامات من كلّ أمم وكلّ [بيوبلس]. حكومات ينبغي لا يسقط فريسة إلى الإغراء أن يبحث حلول وحيد جانب يؤسّس على دفاعيّة أو [نون-سلوأيشنس] [ميليتريستيك]. هو كان جدّا خطرة أن ينظر في الأزمة حاليّة بدقّة من منظورة وطنيّة. فاقم منتجع [ني-جرك] إلى "حصن أمريكا" أو "حصن أوروبا" نوع عقلية فقط الأخطار من اجتماعيّة وحالة فوضى سياسيّة ولن يعمل.

ماذا يكون أكثر لازمة, بعد ذلك, جدول واسعة لإستجابات تعاونيّة إلى الأمن تحديات من مناخ تغير; [فوكسد] جدول شاملة على طرق أن يقلّل الأخطار من داخليّة, إقليميّة ونزاعات دوليّة, بما في ذلك [ستبس] فوريّة ب يطوّر بلاد أن يخفّف شاملة [غرين-هووس] [غس ميسّيون] إلى مستويات قابل للمحافظة; يساعد يغيّر [دفلوب كونتري] في جهودهم أن يكيّس إلى التأثير صدمة محتومة مناخ; يعيّن أمن تهديدات في مستويات [لوكل-تو-غلوبل]; يعزّز كارثة وقاية قدرة, ويتدرّب إعادة إنشاء جهود أن يمنع جروحية مقبلة.

* * *

يغذّي الجائعة بوضوح التحدي فوريّة أكثر حاليّا, غير أنّ يحقّق ال يشبع تزويد من الألفية تطوير أهداف ([مدغس]) قريبة ثاني. قد كان هناك تقدم في بعض مناطق, مثل تناقص في فقر متطرّفة (شكور في جزء كبيرة إلى [إمرجنغ] اقتصادات في الصين, هند وبرازيل), خارجيّة [دبت كنسلّأيشن] وزيادات في طفلة تربية; غير أنّ في أخرى مناطق, قد كان تقدم أدنى, بينما مناطق كاملة, مثل [سوب-سهرن فريك] يكون يسقطون أبعد وراء. التوافق الآراء عامّة أنّ [مدغس] يستطيع كنت حقّقت بالهدف تاريخ من 2015 إن يطوّر بلاد أرادوا [أنس ند فور لّ] [أون-وب] إلى جزءهم من الصفقة, [إي], [مدغ] هدف # 8, مع الإلحاح وتعيين أنّ الحالة يتطلّب. الموردات هناك, وهناك ببساطة ما من عذر أن يفشل.

ليس يطبّق [مدغس] بما فيه الكفاية أيضا. The MDGs need to be substantially exceeded after 2015 in order to sustain the necessary level of progress which would allow for a broader level of development in poor countries, the only sure way to avoid a relapse into the current conditions.

إلى ما بعد أنّ, يبدأ فورا, تطوير على حدّ سواء في الشمال غنيّة والجنوب فقيرة ينبغي كنت قابل للمحافظة. يتسوّق ال [إكنوميك سستم] حاليّة [أونرغلتد] وال [أوت-وف-كنترول] عولمة على أيّ هو يكون أسّست ينبغي كنت غيّرت [إين وردر تو] جوهريّا قلّلت التقسيمات بين غنيّة وفقراء كلا بين أمم بما أنّ ضمن أمم, وأن يتوقّف البعيدة يخرب من [إك-سستمس] نا ومحيط حيويّنا.

مناخ ليس تغير عمل اتّفاقيّة, غير أنّ النتيجة من 250 سنون التصنيع في الشمال شاملة أيّ أولى تجاهل, وبعد ذلك صرف التكاليف بيئيّ ملازمة إلى [إيندوستريل برودوكأيشن] وإستهلاك يؤسّس على [فوسّيل فولس]. يسهم أكثر من الجنوب شاملة يتلقّى [أوب تو نوو] بعض, إن أيّ شيء, إلى مناخ تغير; يتلقّى السّكانهم لا [ب-ند-لرج] يستفاد من سوق عولمة, وهم يفتقرون الموردات وعلى الأقلّ أعدّت أن يكيّف إلى مناخ تأثير صدمة.

يحمل [أند ت], فقيرة جماعات وأمم سابقا القوة بدنية من مناخ تغير. يتلقّى بلاد غنيّة الموردات أن يطبّق غالية هندسة مشاريع, مثل بحث جدر, أن يكيّف إلى حاليّة ومقبلة مناخ تأثير صدمة بينما ملايين في بلد فقير يكون تركت إلى سباحة أو أغرقت على هم خاصّة. بلغ ينظر الأخرى طريق [أت ثيس ستج] إلى فساد أخلاقية وعكس افتقار خطرة جدّا من بصير سياسيّة. يتلقّى بلاد غنيّة أخلاقية, وحقّا جائز إلتزام أن يساعد بلد فقير يكيّف إلى مناخ تغير تحت مادة 4 من المنظّمة الأمم المتّحدة [فرموورك كنفنأيشن] على مناخ تغير ([أونفكّك]).

علاوة على ذلك, مناخ تغير تخفيف وتكييف ينبغي كنت طبّقت في طريقة متماسكة, يضمن الإستراتيجيات مختلفة في [نأيشنل دفلوبمنت بلن]. هناك يستطيع كنت ما من تقدم في مناخ تغير تخفيف دون تقدم في تطوير قابل للمحافظة, بما في ذلك الاستئصال من مخرّبة, أساليب [إنرج-ينتنسف] من إنتاج وإستهلاك في الشمال شاملة (والآن الصين وهند!), زيادة جوهريّة في الكمية ونوعية من [دفلوبمنت سّيستنس] رسميّة ([أدا]) أن يبلغ 0.7% [ني] (أوّل يوعد أكثر من 30 سنون [أغو]!) ومساندة إضافيّة على مناخ تغير تكييف ل [دفلوب كونتري], بما في ذلك مساندة ماليّة, [كلن تشنولوج] إنتقال, دعم لزراعة قابل للمحافظة, وإستثمار في بنية أساسيّة أن يتفادى جروحية مقبلة.

تجارة عادلة, بما في ذلك الإنجاز ناجحة من ال [وتو] دوحة (تطوير) مستديرة أن يساعد الفقراء, يتضمّن كلّيّا, [أمونغ وثر ثينغس], الفوقيّة يفكّك من إعانات زراعيّة وأخرى يشوّه حاجز جمركيّ, ويروّج زراعة قابل للمحافظة, آخر عنصر أساسيّة من تطوير قابل للمحافظة, بما أنّ الإلغاء من دين غيرقابل للمحافظة, بغيضة أو لا, من يطوّر ومتوسّطة دخل بلاد. اعتبرت دين خارجيّة غيرقابل للمحافظة إن هو يتورّط الإنجاز من [مدغس] والتطوير بعيدة قابل للمحافظة من يطوّر ومتوسّطة دخل بلاد.

أخيرا, العملية من [أدا], [دبت كنسلّأيشن] وتجارة عادلة ينبغي كنت وفيت في شفّافة, ديموقراطيّة, مشاركة وطريقة مسؤولة, مع ال يشبع ومشاركة ذو معنى من مجتمعة مدنيّة.

إلى ما بعد أنّ, مؤسساتنا من حكم شاملة ينبغي تحرّكت من تنظيمات بين الحكومات بدقّة نحو أكثر نوع [سوبر-نأيشنل] مؤسسات, يبدأ بشكل صحيح هنا في المنظّمة الأمم المتّحدة. [سفيكس] رحّب البداية النقاشات في ال [جنرل سّمبلي] على الخلق من منظّمة الأمم المتّحدة اجتماع برلمانيّة, بما أنّ يتلقّى يكون دعات [أفر تيم] بمختلفة مدنيّة مجتمعة إئتلافات, أكثر مؤخّرا بالعالم اتّحاد فيدراليّ من منظّمة الأمم المتّحدة جمعيات, الحملة لمنظّمة الأمم المتّحدة اجتماع برلمانيّة وأخرى.

زاد الإستجابة بطيئة [س فر] على مناخ تغير, الإهمال في يطوّر زراعة قابل للمحافظة, الإستعجالات إلى [بيوفول], التكلفة عال زيت, [أوس دولّر] ضعيفة, بضائع مستقبل مضاربة, طعام طلب في [إمرجنغ] اقتصادات, تغيرات في حمية في الصين وهند… هذا وأخرى عاملات يتلقّى كلّ يضمّ أن ينتج "عاصفة كاملة" أمام كلّ حسابات.

يدعو مجتمعة مدنيّة يتلقّى يكون لعمل لعقود الآن, وهناك بالتّأكيد الإغراء أن يصرخ خارجا "نحن قال أنت هكذا!" سنون من [فووت-درغّينغ], [أونكمبت] وعود, مفاوضات لانهائيّة, إستجابة بطيئة إلى مناخ تغير, والرفض إلى أسلاك مهمّة سوق عولمة, هذا ال بعض من الأسباب رئيسيّة أيّ قد أحضرنا إلى الفئة آسفة نحن نجدبنفسي في البداية من ال [21ست سنتثري].

النقطة أنّ [مركت فورسس] [أونرغلتد] سوفت أبدا يتلقّى يكون سمحت أن يأمر سياسة اجتماعيّة; الآن سوق يبدي عولمة يتلقّى أخيرا عيابه في ال يشبع ضوء اليوم, والأخطار من جوع شاملة, مناخ تغير, وحالة عدم إستقرار شاملة سياسيّة يجهدون الأخلاقية قوة وشرعية من ديموقراطيّات ليبراليّ. يكون نحن نذهب أن ينتظر إلى أن هو أيضا متأخّرة? كم يستطيع ديموقراطيّة وقفت?

* * *
[سفيكس]' يدعو [سكرتر-جنرل] خارجة, [كومي] [نيدوو] يتلقّى بشكل متكرّر لمجتمعة مدنيّة أن يكون سمعت. There are several key opportunities coming up at which CIVICUS hopes and expects civil society to be heard on these issues. سيعمل الدعوة شاملة إلى عمل ضدّ فقر كنت مع شريكات أن يشجّع إستجابة عالميّ نطاق.
يتيح أولى الاجتماع استثنائيّ من [فو] من 3-5 يونيو - حزيران في روما في أيّ منظّمة الأمم المتّحدة [سكرتر-جنرل] [بن] [كي-موون] كنت سيتلاقى ب عدّة عالم زعيمات بما في ذلك أول فرنسيّة [نيكلس] [سركوزي] وبرازيليّة رئيس [إينسو] [لولا] [دا] [سلفا]. عمّرت [إين كنجونكأيشن ويث] هذا اجتماع, [ألّ وفر ث وورلد] توقّعت أن يجنّد, وقعت عرائض, لقطة [إ-كأيشنس], محادثة إلى الصحافة ودعوة لفوريّة وحلول طويل الأجل إلى ال [فوود كريسس]. هم سيتأكّدون أنّ أعطيت الناس يعيش مع الحقيقة من ال [فوود كريسس] صوة في روما (زيارة www.whiteband.org لتفاصيل).
صحيحة على شهر فيما بعد يأتي الثاني فرصة كبيرة, ال [غ8] قمة في اليابان. ليس فحسب ال [فوود كريسس] سكون سيكون أعلى من الجدول مع مناخ تغير في الاجتماع في هوكّايدو, غير أنّ مدنيّة مجتمعة خطط أن يكون سمعت عندما يقدّم هم عريضة شاملة (www.whiteband.org/Action/take-action/actionnow).
وبعد ذلك سيكون المكان منطقيّة أن يأخذ هذا ينمو حركة إلى الأمام في الارتفاع سريع إلى سبتمبر - أيلول اجتماع رفيع المستوى يدعى بالمنظّمة الأمم المتّحدة أمين عامّ في المنظّمة الأمم المتّحدة في 25 سبتمبر - أيلول. [مدغ] سيساعد دعوة إلى عمل أنّ يتلقّى سابقا يحصل الدعم من على 30 بلد عبر العالم في يحافظ أعيننا بشدّة على الهدف. ال 43 سيتوقّع [ميلّيون بيوبل] الذي وقف فوق ل [مدغس] (www.standagainstpoverty.org) في 17 أكتوبر - تشرين الأوّل [لست ر] والمئات الملايين الالناس يعيش في فقر متطرّفة لاشيء أقلّ.
* * *
العالم بين صخرة ويستعصي مكان, ويجعل ال [إكنوميك كريسس] حاليّة في ال [أوس] وأخرى بلد تحدياتنا شاملة [إفن مور] يصعب أن يعالج.

بعد, لا يخسر كلّ, ماعدا [أف كورس] ل أنّ سابقا يخضع إلى حالة جوع وحالة سوء تغذية. إن نحن نجمع ال [بوليتيكل ويلّ] ضروريّة ويتصرّف [كلملي], دون يتردّد إلى دفاعيّة أو طرق [ميليتريستيك], غير أنّ مع الإلحاح وتعييننا يتطلّب خاصّة بقاء; أتمّت إن نحن نقارب الأخطار حاليّة بما أنّ فرص لأكثر صحيحة, عادلة وعالم عطوفة, معا نحن يستطيعون ساكنة هو.

شكرت أنت.
[فيسنت] [غرك-دلغدو], [إسق]
[سفيكس] في المنظّمة الأمم المتّحدة
[سفيكسونول.كم]
www.CIVICUS.org
16 شهر ماي 2008